Trainingskamp Gran Canaria dag 1-3

Cycloteam.nl op Gran Canaria

 

Dag 1

Na het succesvolle trainingskamp van 2011 stonden er ditmaal afgelopen woensdagnacht weer 17 renners te trappelen om richting de zon af te reizen. Met dank aan de chauffeur die ruimschoots op tijd was, zaten om 1.00 uur alle 14 fietskoffers, tassen en fietsliefhebbers in de luxe touringcar van Juijn om naar het vliegveld in Charleroi te worden gebracht.

 

Na een voorspoedige rit en een half uurtje wachten op het vliegveld, ondervonden we bij Jetairfly geen enkel probleem met het inchecken van onze bagage. Waar we met een graadje of vijf in de regen vanuit België vertrokken, stonden we om half tien plaatselijke tijd op Gran Canaria met 17 graden en zon. Dat is toch wel een heel lekker begin van de trainingsweek. We werden al gelijk opgewacht op het vliegveld om de transfer met twee grote mini busjes naar Meloneras te maken. Daar aangekomen bleek dat de foto’s van internet geen verkeerd beeld hadden gegeven en dat we dus de komende week in twee nette naast elkaar gelegen 8 / 9 persoonsvilla’s met een fantastisch uitzicht op zee konden verblijven.

 

Nadat de eerste broodnodige boodschappen geregeld waren (4 boodschappen karren vol) en de fietsen waren opgebouwd, deden we nog met 16 man een blokje om. Zoals vorig jaar ook goed was bevallen, ging dit rondje over de Monte Léon, een mooi eerste klimmetje van zo;n 500 hm. om gelijk eventjes te kijken hoe de vorm erbij staat. Na een kleine 35 kilometer, besloten we om gelijk maar eventjes van het mooie weer gebruik te maken door een tentje aan de boulevard op te zoeken en de eerste herstelbiertjes (of hete chocolademelk ?) in de zon te nuttigen. Uit de wind was het gewoon zomerswarm en zat de temperatuur al zo rond de 25 graden! Niet verkeerd zo in februari, zeker niet na al het ijspret van de weken ervoor.

 

’s Avonds werd per huisje de eerste pastamaaltijd met bijbehorende salade en een dessert gemaakt. De routes voor de dag ervoor werden doorgenomen. Besloten werd om de groep op te splitsen en voor de eerste groep werd een route voorgesteld van zo’n 150 km, die gelijk al als een soort van koninginnenrit kon worden bestempeld. De andere groep ging voor een route van zo’n 90 kilometer. Peter is hier voor de voorbereiding van de magistrale Cape Epic en trekt deze week met zijn partner in crime Gijs op om met de MTB de ene na de andere mooie en technische klimmen en afdalingen voor hun rekening te nemen.

 

Ondanks dat we een nachtelijke rit achter de rug hadden, was de sfeer ’s avonds zo goed dat het overgrote deel van de groep eventjes een ‘bakkie koffie’ ging doen aan de boulevard. Dit leverde alweer mooie (en sterke) verhalen op in de sportsbar.

 

Dag 2

Sommige keuzes vallen goed en andere vallen verkeerd uit….Dat bleek wel gaandeweg het traject van de 150 km-route die we vooraf hadden bedacht. 6 man hadden op voorhand wel zin in een lekkere lange duurtraining. 9 man kozen voor de kortere, maar ook schitterende versie. Frank Westdorp was bereid om vanuit de gehuurde auto de begeleiding op zich te nemen, waardoor hij wellicht na afloop misschien wel diegene was die het meest had afgezien…een gehele ‘werkdag’ vanuit de auto doorbrengend over allerlei smalle klimmetjes hakt en behoorlijk in. Vooraf werd nog even een mooie groepsfoto gemaakt (zie foto’s).

 

De eerste 1,5 uur werd gezamenlijk opgetrokken langs de glooiende kustweg langs Puerto Rico richting Puerto de Mogan. Vervolgens gingen we het binnenland in en werden de groepen gesplitst, zodat ieder zijn eigen tempo bergop kon gaan rijden. Deze 2e dag was het weer nog beter dan dag 1. Er was werkelijk geen wolk aan de lucht te zien en zodoende had de zon vrij spel.

 

Het verloop van de rit was een klassiek gevalletje van zelfoverschatting voor de helft van de lange rit groep; na aanloop langs de kustweg tot Mogan volgden de klimmen elkaar in rap tempo op, hierbij waren de krachtverhoudingen ook goed zichtbaar en splitste de groep zich gaandeweg. Met klimmen tot bijna 18%, waarvan de Brezos veruit de zwaarste was, bleek een juiste cassette ook erg welkom. De begeleiding van Frank bleek geen overbodige luxe aangezien er langs deze route weinig tot geen punten waren om “bij te tanken”, de liters vonden gretig aftrek onder de kleppers, die veelal overvallen waren door de plotselinge hitte na 1,5 uur prettig gekoeld te zijn door een windje vanaf zee. Uiteindelijk wisten Frank Scheffer en Corné deze monstertocht volgens plan te volbrengen. Henry, Chris en Leon hadden een broodnodige pitstop nodig om flink bij te tanken. Zij vroegen om een lekkere zoute soep en kregen nota bene bloedhete erwtensoep! en dat na de voorgaande uren gekookt te zijn onder de volle zon in de binnenlanden. Robin hield het na zo’n 90 kilometer voorgezien en hielp Frank met de bevoorradingen. Ralph Cullen had de route nog even met 50km uitgebreid (?!), door een verkeerde afslag nadat hij na een verzorgingspost van Frank eerder was doorgereden, hierdoor stond zijn teller op 200km bij terugkomst met boven de 4000 hoogtemeters.

 

De andere groep had ook een prachtige rit achter de rug en waren na afloop nog even een drankje wezen doen aan de kust. Nieuwkomer Gerard was onderweg wel 100 keer doodgegaan en gaf later ook aan het nivo van de overige Cycloteamers een beetje onderschat te hebben. Met enkel hardlopende kilometers in de winter en de fiets vrijwel niet aangeraakt te hebben, was het toch een behoorlijke prestatie om uiteindelijk meer dan 100 km. weg te rijden.

 

Nadat iedereen weer een beetje hersteld was, de boodschappen voor dag twee waren gedaan (ditmaal slechts 2 karren) had Peter bij een mooi tentje aan de boulevard geregeld dat we voor 20 eurotjes de man zowel een drie gangen menu kregen en ook het eerste drankje was voor hun rekening. De stemming zat er weer uitstekend in en de eerste avondetappe werd zodoende ook gelijk ingezet…Ralph wist niet alleen de dagetappe op te eisen, maar hield zich ook ’s avonds op ‘het buitenblad’ flink staande, al had hij bij ‘de finish’ toch wel flink afgezien..

 

Na dag 2 waren bij veel renners de eerste mouwtjes al goed te zien! Ook de harde wind van gisteren was aan de westkant van het eiland in geen velden of wegen te bekennen. Al met al weer een geslaagde tweede dag!

 

Dag 3

Na per huisje weer lekker een goed ontbijt te hebben weggewerkt, stonden er vandaag veel verschillende programma’s op het menu. Enkele renners gingen iets later weg om een beetje bij te komen van de voorgaande (dag en avond) etappes. Een groepje van Wouter, Bastin, Leon en natuurlijk de onvermoeibare Frank hadden de smaak na de voorgaande dagen goed te pakken en hadden de weg uitgestippeld naar de top van het eiland, de Pico de las Nieves (1949 meter). Corné reed de eerste klimmen richting Bartolemé nog samen mee op, maar had na gisteren niet de behoefte om weer zoveel hoogtemeters mee te pakken (ruim 3500!).

 

Leon stelde zijn TransAlp 2012 maatje Frank weer enigszins gerust door vandaag geen inzinking meer te hebben na zijn vermoedelijke hongerklop i.c.m. slaaptekort van gisteren en gewoon in staat bleek om samen naar boven te rijden. Ook Wouter en Bastin genoten van de prachtige klimmen en dito afdalingen. Na de prachtige vergezichten vanaf de top van het eiland, waarbij de Teide van Tenerife ook goed te zien was, werden er wat Spaanse kranten geronseld om in de koud en mist af te dalen. Leon was duidelijk nog niet tegen deze winterse taferelen bestemd en had na enkele kilometers door de koud geen gevoel meer bij het remmen. Gelukkig werd het gaande warmer en konden bij het bereiken van Ingenio lekker met zijn vieren een stuk ronddraaien. Toen we eenmaal op de rechtdoorgaande weg richting Maspalomas kwamen, zette Frank zijn motor weer aan en kreeg de rest een lift van zo’n 15 kilometer waarbij de snelheden (weliswaar met een flinke wind in de rug) tot 74 km/u gingen! Frank vond deze 120 km. met zo’n 2800 hm toch nog iets te mager en plakte er nog een stukje aanvast, zodat hij met ruim 165 kilometer een tijdje later voldaan de luxe villa in kon stappen. Gijb en Ramôn hadden samen ook een geweldig tochtje gemaakt en lagen lekker in het zonnetje in de tuin na te genieten.

 

Na weer per villa de nodige brandstof voor de volgende dagen bijgetankt te hebben (kip, rijst en een ratatouille saus), staat voor vanavond ook nog voor sommige een avondetappe voor de boeg al kiezen anderen er weer voor om lekker te chillen in de villa om morgen weer een prachtige fietsdag tegemoet te gaan. Tussenstand na drie dagen. Veel zon, veel hoogtemeters, veel eten en veel gezelligheid. Wat willen we nog meer! Groeten uit Gran Canaria!

 

 

 

advertenties