Les Trois Ballons 2012

Verslag Trois Ballons 2012

 

Het zit er weer op: de tocht is uitgereden, de verschillen zijn weer pijnlijk blootgelegd, de spieren zijn nog steeds aan het herstellen, het kaderbord is van de fiets gehaald en de tassen zijn uitgepakt.

 

Cycloteam was goed vertegenwoordigt afgelopen weekend. Een 8–tal renners stonden aan de start: Erik Franssen, Frank Scheffer, Daan Holdrinet, Erik Mattheij, Harrie Vranken, Mark Sprierings, Jan Pelle en Christian van Doorn.

 

We verbleven met zes man op de plaatselijke camping in Fresse, een klein dorpje gelegen naast de vallei van Champagney. Het verblijf was Cycloteam waardig: we verbleven in ‘Le Garage’, een boerenschuur waar provisorisch veldbedden in waren gezet en waar het slaapgedeelte was afgescheiden door middel van hanggordijnen. De rest van ‘Le Garage’ was voorzien van een tafeltennistafel, voetbaltafel en tv, waar de rest van de camping jaloers op was, hier kon immers op zaterdagavond de éérste ronde van het Nederlands Elftal op worden gekeken. Dit bleek echter ijdele hoop; we kregen geen enkele zender gevonden die het uitzond. Wij waren hier echter niet rouwig om, in plaats daarvan hadden wij een uitgebreide BBQ georganiseerd!

De avond voorafgaand werden de laatste voorbereidingen getroffen. Hierbij geldt dat hoe beter je de voorbereidingen doet, hoe langer je in je bed kan liggen de volgende ochtend. Aangezien de start om 07.15 uur was, stonden we met frisse tegenzin om 05.30 uur op. Het lichaam moest echt aangeslingerd worden. Loom en met half open ogen werd het ontbijt naar binnen gewerkt. Het advies van Henry van Vugt werd zeker niet in de wind geslagen: ’s ochtends moet je eten als een koning!!!’

 

De koffie deed zijn werk. Het lichaam plus het darmgestel kwam op gang. Snel de toiletten opzoeken om de laatste kilo’tjes kwijt te raken en hup richting de start.

 

De weergoden leken ons goed gezind. Wegens het ter plekke inschrijven hadden wij collectief hoge startnummers. Bij de start aangekomen konden we echter door middel van netjes voordringen toch in het eerste startvak plaastnemen.

 

Het koersrelaas is duidelijk: gelijk na de start naar voren zien te komen en je handhaven. Daarna de Ballon de Servance zien te overleven. Dit was voor de meeste van ons gelijk een flinke uitdaging. Erik Franssen etaleerde hier zijn klimtalent door goed van voren te zitten op de gehele klim. Frank Scheffer kon net de aansluiting met de eerste groep niet halen maar reed ijzersterk door. De rest reed in de subtop naar boven.

 

Hierna is het overleven. Zorgen dat je in je groep blijft, in de beklimmingen er proberen niet doorheen te zakken of zelfs voorsprong pakken. De kilometers beginnen hun tol te eisen. Geen tijd meer voor excuses. Met het mes tussen de tanden. Dit maakt het cyclo-rijden ook zo mooi en eerlijk. Iedereen loopt tegen zijn eigen limieten aan. Redenen worden gezocht om te verklaren waarom een top-notering er niet inzat deze keer. De Trois Ballons zelf is de verklaring. Meedogeloos rekent zij af met iedereen die zijn lichaam aan het teisteren is op haar flanken en heuvels, daarbij geholpen door de zwaartekracht.

 

Bovenop Le Planche des Belles Filles aangekomen wordt de schade opgemeten. Erik Franssen bevestigde zijn talent door een zeer knappe 10de plaats voor zich op te eisen. Frank Scheffer reed wederom een sterke race, hij eindigde als 37ste. De rest van het team eindigde relatief dicht bij elkaar. Daan, Erik, Harrie, Christian en Mark reden allen de tocht verdienstelijk uit. Ook Jan Pelle, de cyclomastodont, liet zich niet kisten en sleepte zijn ferme postuur in een nette tijd over de heuvels heen.

 

Moegestreden kwamen we weer terug op de camping alwaar we ‘Le Garage’ openden en aan de voorbereidingen voor de avondetappe begonnen. Jan werd vanwege ongepast exhibitionistisch gedrag als straf gebombardeerd tot ‘chef de BBQ’. Deze rol vervulde hij met verve. Onder het genot van ‘vin rouge’ en speciaalbiertjes uit de privécollectie van Christian werden de stukken vlees met stokbrood en salade naar binnen gewerkt.

 

De avondetappe bleef bescheiden: moe, voldaan en uitgeput kropen we onder de dekens. Les Trois Ballons heeft haar reputatie weer waargemaakt. Cycloteam heeft genoten: een fantastische cyclo gereden in een geweldig mooi gebied, goed gezelschap en plezier. Volgend jaar zijn we er weer!!

 

Salutations et vous voir l’année prochaine!

advertenties