Verslag dag 2 Leon

Op stap met de OERMENS…

Na gisteren qua training een beetje geacclimatiseerd te zijn aan de 20+ graden, stond vandaag de eerste lekkere klim/duurrit op het programma. De navigators Erik en Ramôn hadden een mooie route in gedachten, waarbij de 11 gegadigden na zo’n 35 km. ‘Spaans vlak’, een keuzemenu hadden van zo’n 80, 100 of 140 km.

Na een gezamenlijk ontbijt, waar de Spaanse boterhammen, puddinkjes, bananen en muesli als zoetje broodjes over de tafel gingen, werd om ongeveer 10.00 uur de training aangevangen. Gelijk bij de eerste weg omhoog, werd de toon door Joop al gezet, waardoor we allen weer wisten hoe we ervoor stonden….Nadat we de boel weer in ‘gareel’ hadden, was het bij het volgende stukje omhoog Ramôn die stug door bleef rijden en de eerste renners al op de pijnbank legde…Leuk na nog geen 3 km. onderweg te zijn….

De eerste gezamenlijke 35 kilometer gingen langs de kustweg naar het plaatsje Mogan alwaar we eventjes een stop in hadden gelast voor een bakkie. De op papier redelijk vlakke aanloop bleek in de praktijk enkel omhoog en omlaag te gaan. Werkelijk geen meter vlak! Onderweg zagen we al dat het om nog geen 11 uur alweer 22 graden was…Vervelend toch.

Na het bakkie koffie, was de keuze voor één ieder al gemaakt. Uiteindelijk wilde ik Erik wel vergezellen bij de langste route en toen we afdraaiden en de overige renners gedag zeiden, besloot ‘Ome’ Joop plotseling om ook maar met ons mee te gaan. Betekende dus dat ik met een 47 jarige en een 55 jarige op stap was. Een normaal denkend mens zal dan denken dat je een beetje rustig gaat toeren om die 140 km. met veel hoogtemeters (zo’n 3400) tot een succes te brengen. Nou, vergeet dat maar….de eerste de beste klim, dus na 40 km. werd er al bijna koersend omhoog gereden. Wetende dat ome Joop, vergleken met mij en Erik zo’n kilootje of 20 meer meedraagt, weet je dus wel wat een giga vermogen hij dan moet leveren..

Tussendoor wisten we uiteraard ook nog een beetje te genieten van het mooie landschap hier op Gran Canaria, waar zowel de kustweg als de binnenlanden prachtige vergezichten opleveren..

Het asfalt wisselt nog wel eens van een echt biljartlaken naar stukken Parijs Roubaix…Zelf vind ik dat geweldig…mits de afdalingen er maar goed bij liggen. En dat lagen ze gelukkig.

Nadat we met zijn 3’en de binnenlanden indraaiden hoorden we Joop nog even roepen dat hij wel een colaatje lustte. Maar aangezien we net 20 km. verder waren dan de koffiestop, vonden we een stop nog niet nodig. Even later constateerden we echter dat Joop de 140 km. wilde volbrengen op één bidonnetje..Ja, dan snap je wel waarom hij nog een colaatje wilde.

In de hoop dat we wel ergens wat drinken konden kopen, reden we dus maar door. Niet wetende dat het vervolgens bijna 2,5 uur duurde voordat we eindelijk onze bevoorrading konden doen! Je snapt dus wel dat Joop geheel uitgedroogd met kramp in alle ledematen als een kind zo blij was toen we eindelijk een benzinepompje tegenkwamen. Ook schitterend om te zien hoe die man kan afzien! Geen gezeik, maar gewoon door blijven rijden. Doet me denken aan de oorspronkelijke oermens. Zo sterk als een beer en uit het goede hout gesneden.

Bij het benzinepompje hadden ze ook nog een echt ‘wielrennervoeding’, namelijk kipkluifjes uit de frituurpan…Nou, als je zo diep bent gegaan eet je alles, dus ook een Spaans kipkluifje.. al hadden ze de plaatselijke woestijnrat voorgeschoteld..Na bijgetankt te hebben, konden we de route vervolgen. Lekker lopende klimmetjes wisselden zich af met pittige stroken. De route die Erik had uitgestippeld bleek echt een aanrader. Helaas had Joop de laatste 10 km. nog twee lekke bandjes, maar ook dat mocht de pret niet drukken. De 140 km. bleken er bij thuiskomst 150 te zijn, maar ook daar hadden we vrede mee. Al met al een lekkere training, waarbij we effectief bijna 6,5 uur op de fiets hebben doorgebracht. Ja, dat zijn de mooie trainingen!

Gijb en Willem hadden zelf ook een lekkere training van 84 km. gedaan en waren een kleine vier uur onderweg geweest. Bij terugkomst begreep ik dat ze beide wel genoten hadden van de tocht en zelfs bij terugkomst op het vlakke nog finale hadden gereden met een paar ‘locals’ hier!

Christian, Sjoerd, Ramôn, Fred en de gebroeders Wilco en Peter van Wijgerden hadden na zo’n vijf uur toch ook ruim 105 km. met enkele pittige klimmen achter de rug.

’S Avonds stond er een lekkere BBQ op het programma en ook hier weer een bijpassend wijntje bij. Dat kun je aan Daan wel overlaten!

Avondetappe deel 2 is nu aan de gang….we zijn nog compleet aanwezig na 23.30 uur..Straks misschien nog een potje poule in de Après avondetappe…Ja, ook dat kan in de Cyloteam.nl villa hier! (en dan morgen ook weer gewoon een uurtje of vier aan de bak)

Dagwaardering: een dikke 9+

Tot morgen,
Leon

advertenties