Trainingskamp Gran Canaria verslag dag 4

De drie voorgaande trainingsdagen met vele hoogtemeters waren bij enkele renners al lichtjes voelbaar in de inmiddels bruin en/of rood gekleurde beentjes. Reden dus om hierbij ook rekening te houden met de geplande training op de vierde dag. Deze zonnige zaterdag, waarbij de temperatuur opliep tot 28 graden!, besloten we om slechts 1 echte col op te rijden en verder langs de hobbelende kustweg op het gemak terug te rijden.

Gijb, Willem en de inmiddels bijna van zijn knieproblemen herstellende Daan, kwamen de groep via de kustweg tegemoet rijden, zodat we gezamenlijk ergens een terrasje konden pakken. Wilco en Peter kozen ervoor om de dag zelf lekker relaxed door te brengen en lasten een volledige rustdag in. De  rest van de groep koos ervoor om de door Erik zorgvuldig uitgestippelde route te berijden.

Deze 85 km. tellende route was door Gijb en Willem donderdag al gereden, enkel dan andersom. De verhalen over een steile afdaling, waarbij er stroken waren die je bijna niet omhoog kan rijden, alsmede de toevoeging dat het asfalt er zeer slecht bij lag, moesten toch ook door de anderen gezien en vooral gevoeld worden.

Na een relatief vlakke aanloop door een prachtige vallei, begonnen we aan de 9 km. tellende klim naar Soria (gemiddeld 7,7% met uitschieters naar 15%). De eerste kilometers liepen over lekker asfalt en op een paar steile haarspeldbochtjes na was het nog geen bijzondere klim. Net als de dagen ervoor werd er door iedereen ‘lekker’ op zijn eigen tempo naar boven gereden. Sommige renners kozen ervoor om de klim rustig op te rijden en andere, die voor morgen een rustdag hadden gepland, reden weer in een stevig tempo naar boven. Dat is voor sommige ook het mooie van bergop rijden, het is al gauw ieder voor zich, waardoor je dus ook zelf je accenten kunt aanbrengen in de groepstraining. Bij een splitsing, waarbij de weg opeens wel erg grillig naar boven liep en het asfalt inderdaad al op enkele stukken ontbrak, hadden we toch onze bedenkingen om daar omhoog te rijden….

Nou ja, als er van afgedaald kan worden dan kunnen we ook omhoog. De sterke verhalen over kraters in de afdaling en bijna loodrecht naar beneden gaande stukken, waren blijkbaar niet zo sterk…Dit was gewoon werkelijkheid. Boven aangekomen, werden we getrakteerd op een fenomenaal uitzicht. De klim leverde gelijk discussie op over de zin van een compact versus de gekozen 28 of zelfs 25 tandwieltjes achter…Waar de laatste kilometers van de klim er zeer slecht bij lagen, des te beter lag de afdaling erbij. Een kolfje naar de hand van Sjoerd (de Valk) en ook Tonny en Fred (de Eagle). Na een paar kilometer afgedaald te hebben, kwamen Daan en Willem al via de andere kant omhoog gereden, even later gevolgd door Gijb. Reden dus om collectief de afdaling verder in te zetten en eventjes bij te komen op een pittoresk terrasje.

Nadat we hier eventjes een klein hapje en een drankje hadden genomen, was het eigenlijk de bedoeling om als groep rustig terug te fietsen. In de bijtrapafdaling richting de kustweg bleek er echter een ander plan te ontstaan en kwam het koersinstict bij de renners naar boven. Vervolgens werd er volle bak naar beneden geknald. Omdat het koerstempo vervolgens nog ruim 25 kilometer lang op de mooie kustweg niet meer stilviel kreeg de  3,5 uur koersende ‘rustdag’ toch een iets andere betekenis…

Kilometervretter Erik ging samen met Ramon nog voor een extra blokje en kwam een tijdje later met 117 km. op de teller weer terug bij onze luxueuze villa, alwaar de voorbereiding door gastronoom Jeroen voor de heerlijke avondmaaltijd weer in volle gang was.

Alwaar de een zich lekker voor de TV neerzette om naar Parijs – Nice te kijken, koos de andere ervoor om lekker in het bubbelbad plaats te nemen of languit op de massagetafel waar sportmasseur Hans de beentjes weer eventjes opknapten.

Na alweer een super maaltijd met deze keer overheerlijke Spareribs, een zelfgemaakte aardappelpuree en dito salade te hebben versoberd, was het tijd voor een prijsuitreiking van de ‘meest spraakmakende’ (in postitieve zin uiteraard!) renner van de groep van de afgelopen dagen. Deze prijs ging naar ‘ome’ Joop die met zijn tomeloze inzet, zowel tijdens als na de trainingen, een voorbeeld is voor de kernwaarden ‘gezelligheid, teambelang, sportiviteit en maatschappelijke betrokkenheid’. Dit leverde hem een mooi retro shirt op van de toenmalige Peugeot wielerploeg (met dank aan Paul van Schalen).

Ook ’s avonds werd vooral de kernwaarde ‘gezelligheid’ weer eens benadrukt. Morgen geven ze een iets slechtere dag op met her en der een bui. Reden om morgen voor vele een echte rustdag te pakken..

 

 

 

advertenties