Ter land ter zee en in de lucht

“Ter land ter zee en in de lucht”
Door: Erik Ruesink 10/05

Een week na de openingscyclo in St Tropez opent het Italiaanse Gran Fondo seizoen met de Giro Sardegna. Omdat ik geen keuze kon maken heb ik besloten dit alles te combineren in een tweeweeks rondreis. Zoals eerder op deze site vermeld heb ik mijn zinnen gezet op de openingstijdrit op Sardinië, dus behalve de racefiets gaat ook de tijdritfiets, bussend, varend en vliegend naar Zuid Frankrijk, Sardinië en weer terug. Het heeft me menig uurtje op het internet gekost, maar uiteindelijk is alles geboekt en geregeld en sta ik met 2 fietsen in Rossum en begint mijn (logistieke) avontuur. De eerste hobbel, het vinden van een plekje in de bus voor mijn extra tijdritfietskoffer tussen bagage en boodschappen en Cycloteam basiskamp uitrusting wordt mede dankzij hulp van mijn medereizigers genomen. Oef het zit er in en we zijn weg….. “

 

vrijdag 15 april 2011http://kinderen.crumm.nl/UserFiles/image/Kinderboeken/rupsjenooitgenoeg.jpg

“Bienvenue en douce France”

Na een nachtje doorkachelen worden we om 12:00 aan de Cote ‘d Azur met regen onthaald. De cycloteam-luifel is dus bij deze goed getest. Maar even later, la soleil! Dus op naar Saint Tropez! A la terasse hebben we de uitstraling van fietsvedetten want dames willen spontaan op de foto op de schoot van onze eigen Teusolini! Leuk dat fietsflaneren, maar mijn fietshonger is daarmee nog niet gestild. dus voor me zelf begonnen aan een extra rondje via Ramatuelle. Een groepje met Willem, Marlies en Geertine waren nog niet bekend met mijn ‘rupsjenooitgenoeg’ reputatie en volgden nietsvermoedend, en kregen onbedoeld ook meteen een mooie col voorgeschoteld, maar zoals “”De Neel”” dan zei “”Daar hadden de renners geen oog voor…”” Maar onder het motto samen uit samen thuis komen we er wel, hoewel er na een misverstrand nog een “”reddingsoperatie”” van medenavigator Ramon en mij er aan pas moet komen om enkele verdwaalde cycloteamers al telefonerend op te zoeken en terug te loodsen. Maar dat lukt gelukkig nog voor het donker. Bij terugkomst staan de borden bami al te dampen. Bon appetit!

zaterdag 16 april 2011

“La double”

In de ochtend rijden we een rustig rondje van 40 km en verkennen we de finale slotklim naar Grimaud. In de eerste klim naar La Garde Freinet kies ik met het oog op morgen voor een rustig tempo. Henry’s cruise control staat hier niet op afgesteld dus die is al vlug uit het zicht. De afdaling naar Plan de la Tour slingert prachtig door de heuvels naar beneden. Ik zie Louis de Funes hier alweer met non in de 2CV naar beneden jakkeren. Tijdens de laatste klim een keer de benen (en Henry) getest.

Bij de inschrijving heerst een gezellige chaos, maar na een tijdje krijg ik toch wat van die winkelcentrumbenen, dus deze even losgegooid op een extra rondje via Cavalaire sur Mer en de mooie Col du Canadel. Gepast avondprogramma met gezellig pasta stapelen onder de luifel!”

 

zondag 17 april 2011

“De Gran Fondo Cogolin”

Vandaag gaat dan het cyclo seizoen van start met de Gran Fondo Cogolin 160 km door het Massif des Maures. De start is in de haven Saint Tropez. Omdat we nog geen bevoorrechte status hebben en na een mislukte ik-weet-van-niks-truuk vriendelijk uit het eerste startvakvak zijn gebonjourd moet er vanuit de start geknald worden om voor de eerste klim voorin de groep te komen. Leon en ik lossen dit moet een koppeltijdritje op en draaien bij de eersten de col du Canadel op. Maar hey wie trekt er nu aan mijn zadel? Oh nee een leeglopende band. Ik had iets gehoord van materiaalwagen, dus met samengeknepen billen daal ik af in de hoop nog een wieletje mee te kunnen pakken, maar dat blijkt ijdele hoop dus zelf maar aan de depannage en au revoir classement! “

http://www.provenceweb.fr/grafiq/villes83/cogolin/cogolin-place.jpg“De doelstelling heb ik nu omgezet naar supertraining voor volgende week Sardinië, en ik begin aan de grote inhaalslag op de Col de Babou, vervolgens naar het dak van de tour, de Notre Dame des Anges. In de daaropvolgende afdaling zitten gaten waarin je volgens Henry een dood paard in kunt begraven. Met de minipomp heb ik in alle hectiek hooguit 6 bar in mijn achterband gekregen, en waar ik bang voor ben komt dan ook uit, stootlek! En nu geen bandjes meer. Na 20 minuten wachten passeert Ramon en hij toont zich ploeggenoot van de maand want hij helpt me uit de brand. Even is de moraal in mineur. Maar even tot tien geteld, het is 25 graden onder een strakblauwe hemel in de prachtige Provence, en de benen voelen nog steeds goed dus was zeur ik nou? Nu er niets meer op het spel staat, neem ik me voor alle klimmen volle bak te nemen om de vorm voor Sardinië nog eens goed te testen.

Ramon zet me af aan de voet van La Garde Feinet, inhalen, inhalen, in een Franzozentreintje meegehobbelt tot iets na Viduaban. In de klim nog een keer supertrainen dus merci et au revoir. Na het klimmetje bij Plan de la tour haal ik een Fransman in die er nog vol voor wil gaan, dus we rijden al was het de finale voor de winst naar Cogolin! Heel fijn gereden en goed geïnvesteerd dus toch tevreden. Bij het Cycloteam zie ik blije Nimwèègse gastrenners : Maartje is 2e in haar categorie en is de bloemiste van de dag, Jasper en Tim resp 10 en 12 in het algemeen klassement). Leon 13, Dimitri 15 en speciale vermelding voor Frank S. die met sleutelbeenbreuk een 22e plaats haalt! In een prettige apres-course omgeving worden de koolhydraten weer aangevuld. Uiteindelijk lukt dit gelukkig ook weer bij Christiaan die de man van de organisatie-stress-hamer was tegengekomen.

Nog even de mouwen oprollen voor de ontmanteling van Cycloteam basiskamp. Na een afsluiter in stijl met Pizza, Rosé en sterke verhalen, volgt dan de terugrit naar Nederland, maar niet voor mij!! Met dank aan de chauffeurs van Juyn met wie ik een tussenstop in Aix en Provence kon regelen. Vlak bij de snelwegafrit een hotelletje op loopafstand geboekt, van waaruit ik morgen het avontuur ga voortzetten.

 

maandag 18 april 2011

“Multitrip”

Vandaag het vervolg van de logistieke puzzel. (met de fiets naar Marseille, auto huren, weer terug naar Aix en Provence. bagage ophalen, auto inleveren in Marseille, dan met de boot naar Sardinië) Na een voor Frans begrippen stevig ontbijt ga ik op pad. Ik had thuis al een leuke toeristische route van Aix naar Marseille bedacht en deze routes gisteren avond in de Garmin gezet. Dit werkt nu perfect! Meteen vanuit Aix is het een hele mooie route. Ik ben niet de eerste die onder de indruk is van de witte kalkrotsen van de montagne St Victoire (veel schilders zoals Paul Cezanne gingen mij hierin voor) Over rustige wegen, door groene mediterrane bossen en een strak blauwe hemel bereik ik vet genietend Marseille. Nu wordt het spannend, Garmin doe je best!http://www.worldwideshoppingmall.co.uk/toys/images/products/world-traveller-classic-500-piece.gif

Nadat ik doorhad dat ik mijn routering op fiets moest instellen wordt ik niet meer de snelweg opgestuurd en is ook in deze miljoenenstad de plaats van bestemming snel bereikt.

Huurauto opgehaald en na een half uurtje ben ik mooi op tijd terug bij het hotel in Aix om de bagage in te pakken en voor 12:00 uit te checken. Het spoorboekje klopt nog steeds, dus is het inmiddels alweer lunchtijd en dat is mooi te combineren met een bliksembezoekje aan de historische binnenstad van Aix. Met bagage terug naar Marseille, waar ik er nog tijd is voor een stadswandeling ware het niet dat het parkeren in Marseille behoorlijk dramatisch is dus beperk ik me tot een autotour door de stad.”

De man van de autohuur (Sixt, reclame is hier op zijn plaats) is zo vriendelijk mij met de huurauto met alle bagage naar de haven te brengen, dat scheelt een boel gesleep! Vanuit het bootsdek zie de ik skyline van Marseille langzaam verdwijnen. Au revoir la douce France!

 

advertenties