Gran Fondo Eddy Merckx vanuit de auto

Door: Frank Westdorp
Datum: 20-06-2011

Gran Fondo Eddy Merckx vanuit de auto

 

Zaterdagmorgen 4 uur, de wekker gaat. Vanavond hoop ik in de buurt van Bordeaux mijn ogen weer dicht te doen. De reis gaat naar Estepona, zuidelijker kan haast niet. Daar geniet Ania, mijn vriendin, al een kleine week van zon en zee samen met haar ouders. Maar belangrijke zaken eerst, de kleppers van ons Cycloteam begeleiden, een tussenstop in Huy dus.

Alles, inclusief onze hond als gelegenheidsmascotte, in de auto en op weg naar België. Kwart over vijf belt Chris, hij zit samen met Wouter in de auto. Dat waren vorig jaar de enige 2 aanwezige kleppers maar nu zitten Peter, nieuwkomers Rene en Jan Paul al in zijn kielzog. We spreken af elkaar in Huy te ontmoeten.

Daar aangekomen druppelen langzaam de overige Cycloteamkleppers binnen inclusief de vader van Koen Gruitrooij, voor de gelegenheid mede begeleider zodat ik gelukkig niet alles alleen hoef te doen en hopelijk nog wat tijd kan vrijmaken om wat foto’s te schieten.

 

We besluiten om voor de start al richting een van de eerste kuitenbijters, de Cote de la France, te rijden, daar hebben we tijd voor wat foto’s en bij eventuele pechgevallen kunnen we ondersteuning geven. Even paniek als we onderweg al wat renners zien rijden maar naar wat later blijkt zijn dit de fietsers van de kortere afstanden die al eerder losgelaten zijn. Drie kwartier later komen de kleppers van het eerste uur omhoog rijden. Of beter gezegd vliegen! Wouter zit goed, vooraan, daarna is het in het grote peloton zoeken naar de rest. Koen, Jasper, Erik, Christian, ze zitten allemaal van voren. Mooi om te zien en een positief gevoel bekruipt mij. Kort daarachter zit Corne, in de kleding van de militaire selectie. Zit er ook nog goed bij en daarna volgt de rest. Peter doet nog even een onvervalste Tonny en alles zit op een lint maar nog bij elkaar.

 

We stappen snel in de auto en rijden richting de Cote de Chambralle. Onderweg geraken we weer op het parcours en besluiten even te stoppen, tijd voor nog wat foto’s en voor de zekerheid zetten we wat bidons klaar. In de verte doemen de eerste renners op en ja hoor, de eerste schifting heeft plaatsgevonden. Een select groepje van zo’n 15 renners met onder andere de Bart’en van Grinta en Solomon van het Marco Polo Cycling Team heeft zich losgemaakt van de rest maar onze Wouter zit er bij en oogt fris. Gevolgd door een groepje met onder andere wat Veltec renners en daarachter het grote peloton waarin Erik, Koen, Jasper en Christian zich goed staande houden. Dat ziet er nog steeds goed uit.

Snel weer de auto in en via de snelste route staan we in no time op de Chambralle. We zijn niet de enigen, tientallen auto’s en begeleiders staan te wachten op wat komen gaat. We nemen de tijd om zelf wat te eten en drinken. Ik wandel ondertussen even met de hond en kijk eens omhoog terwijl ik me afvraag waar al die voorspelde regen toch blijft? Wederom hebben we geluk en komt er van die weersverwachtingen niets terecht, typisch Ardennen. Later vallen er nog wel wat buitjes maar al met al was het weer prima om te fietsen.

Wouter komt met de eersten boven, damn wat kan die jongen rijden. Daarna volgt Koen en ik zie een trotse vader aan de andere kant van de weg staan. Kort daarop komen Erik en Jasper langs, vragend om een bidon die gelukkig iets verderop door Pa Gruitrooij aangereikt wordt. Maar waar is Chris? Het zal toch niet weer? En ja hoor, minuten later komt Chris in gezelschap van Peter en Rene boven, ketting gebroken. Na wat twijfel rijdt hij toch maar door wat uiteindelijk nog resulteert in een mooie 84e plaats.

 

Hierna besluiten we om richting de eerste renners te rijden en onderweg iedereen die we tegenkomen nogmaals te bevoorraden. Als een van de eersten komen we Chris tegen waar we een tijdje bij blijven totdat hij kan aansluiten bij een groepje achtervolgers. Na wat later blijkt niet de meest milieubewuste renners. Veel wikkels en lege gelverpakkingen worden achteloos weggegooid en de meeste trekken zich niets aan van het commentaar wat Chris hierop heeft. Triest dat deze renners zo met de natuur omgaan.

Onderweg naar de volgende kleppers zegt Pa Gruitrooij opeens; Das toch wel wat anders dan op karpers vissen. Iets wat hij normaal gesproken op een zaterdagmiddag doet. Zo tussen die renners laveren, ernaast gaan rijden, bidons aangeven, dat levert iets meer adrenaline op. Maar hij heeft er ondanks mijn gehaaste en wat brutale rijstijl wel schik in.

Uiteindelijk komen we bij Wouter en zien dat hij van geen opgeven weet en nog steeds in de kopgroep zit al lijkt hij wel aan het elastiek te hangen. Hierna rijden we via de kortste route door tot ongeveer 20 km voor het einde. Wouter kennende wil hij nog wel een gelletje zo vlak voor de finish. We zien dat daar de beslissing al gevallen is. 3 man zijn weggesprongen en de rest komt verbrokkeld langs waaronder ook Wouter, vragend om een gelletje!

 

Nu snel op naar de finish waar ik nog wat mooie platen wil schieten op de Mur van Huy. Halverwege de Mur zie ik dat Bart Vandamme het moet afleggen tegen de Ethiopiër Solomon. Jammer voor Bart die in eigen land graag had gewonnen. Vlak daarachter volgt de Nederlander Sjef Graafmans.

Wouter finisht uiteindelijk als 14e, zeg maar gerust een topprestatie. Als 2e Cycloteamklepper komt Erik langs gevolgd door Jasper, Koen en Christian.

Hierna loop ik weer terug naar de finish, wat is die Mur toch een verschrikkelijk ding, lopend al een ellende. Boven aangekomen maak ik nog wat platen van de uitgebluste koppies en dan houd ik het voor gezien. Ik heb immers nog zo’n 800 km te gaan naar mijn Franse bed. Ik neem afscheid van iedereen en na een uurtje onderweg te zijn komt het met bakken uit de hemel, harder dan 60 rijden is niet meer mogelijk. Levert mij wat vertraging op maar dan denk ik maar… wat hebben onze kleppers vandaag weer geluk gehad.

 

Een dagje later en zo’n 2500 km verder arriveer ik om half 11 ’s avonds in Estepona. Hier geen regen maar een stralende hemel en lekker warm. Voor het slapen gaan kijk ik nog even snel naar de uitslag. 5 kleppers bij de eerste honderd en podiumplekken voor Wouter Nijkerk, Erik Reusink en Maartje Munsterman in de diverse leeftijdscategorieën. Daar mogen een iedere toch weer trots op zijn!

 

Het was weer mooi om mee te maken en onze cycloteamkleppers te begeleiden. Op naar de volgende Cyclo…

 

Frank Westdorp

 

advertenties