De fietsende mechanieker zomer update

De fietsende mechanieker,

 

Het is al even geleden maar hier weer even een stukje over mijn belevingen van op en naast de fiets van afgelopen tijd.

In Mei ben ik naar de Giro geweest die Zwaar, Mooi, succesvol en emotioneel was voor mij en ik denk eigenlijk wel het hele peloton. Ik ga niet uitweiden over wat er allemaal gebeurd is en hoe goed Kruiswijk, Weening en de rest wel niet waren want als fietsliefhebbers weten jullie dat allemaal wel.

Na de Giro stond voor mij de ronde van Zwitserland op het programma en daar wilde ik gelijk zoveel mogelijk proberen te trainen in de bergen omdat ik na het NK op de weg 3 weken vrij was en een aantal mtb marathons ging rijden en als laatste het NK MTB in de funklasse (niet-licenciehouders)

In de ronde van Zwitserland had ik met mijn collega afgesproken dat ik hoteldienst zou doen wat inhoudt dat je met de Vrachtwagen van hotel naar hotel rijdt en daar alle voorbereidingen treft voor als de koers gedaan is. Ik ben dan samen met een soigneur en we zorgen dat iedereen zijn koffers op de kamer staan met een fles water erbij, stroom en water zet ik op de truck, ik leg wat tuben doe wat voorbereidend werk en als er tijd over is natuurlijk een rondje fietsen!

Aangezien er niet heel veel tijd was ben ik met collega Luca Schiemsky (3x Belgisch kampioen en 1x Wereldkampioen bij de medici) en ploegleider Jan Boven een aantal maal rond 6 uur in de morgen vertrokken voor een traininkje van zo’n 1.5 tot 2 uur op mijn mtb.

Zo heb ik voor het ontbijt 2x val Verzasca vanuit Locarno gereden, Crans Montana, Grindlewald en De Vallei bij Maienfeld opgereden. Een goede basis voor de komende weken…

Tussendoor nog een keertje in Brakel meegereden en voor de rest veel op de mtb duurtraining gedaan.

 

Mijn 3 weekse wedstrijd blok begon in Rhens (D) met een mtb marathon over 75km en 1950hm in het gebied onder Koblenz tussen de wijnvelden ;-).

Op Zaterdag ben ik met Richard Schimmer (Cycloteam debutant) Paul de Visser, Mari v. Weelden en Remi v. Himbergen naar Rhens getrokken voor een beetje losfietsen, inschrijven en natuurlijk goed uit eten en en lekker glas wijn drinken!

1.5 uur gefiets, 2 glaasjes rose op terras en daarna steak met aardappeltjes en een aantel flesjes Rood van de streek.

De volgende morgen klonk om 9 uur het startschot in het kleine stadje Rhens voor de marathon, er stond een startklim van 2.5km te wachten die gelijk door de favorieten werd opgeramd! Na 1 km zat ik in een groepje van 10 man die achter de kop van 15 aanreden. De kopgroep hebben we nooit meer gezien zo hard die mannen reden. Bij mij in de groep draaide het perfect en de klimmen werden flink doorgetrokken door een paar duitsers die ik net kon volgen (omhoog dan want naar beneden was ik heer en meester haha) Na 50 min voelde mijn fiets een beetje raar en waar ik bang voor was klopte, lek voor 

Aangezien ik met latex in de banden rij koos ik ervoor om door te gaan en bij de 1e bevoorrading te stoppen en bij te pompen. Groepje laten gaan, bijgepompt en na 1 uur weer plat….@%^#$@%^**

Ik nam toen een domme beslissing om weer bij te pompen en zoals jullie al voelen stond ik 30 min later helemaal plat, snel een bandje leggen dus…ventiel breekt af dus daar stond ik dan…

Na een paar minuten kwam Remi aan die mij gelukkig een band en een pomp kon geven waarna ik door kon. Nog een paar man bijgehaald maar met 12 tot 14 minuten verloren te hebben vond ik het eigenlijk allemaal wel prima… na 3.40 44e geworden.

 

De dag na Rhens snel mijn fiets gewassen, koffers gepakt en met mijn gezin richting Villabassa (I) in de Dolomieten gaan rijden. Dankzij de Duitse Sterke Arm had mijn reis wat vertraging die ik na een cash bedrag te betalen weer voort kon zetten (haastige spoed…)

Daar aangekomen lekker een paar dagen gerelaxed en wat gefietst rondom Villabassa. Na wat tips van Thijs Al en Roel Paulissen die daar om de hoek woont stond ik (en $%)) anderen) op Za 9 Juli om 7.30 aan het vertrek voor 110km en 3500hm door de Dolomieten. Ik stond met nr 1498 in vak 2 die om 7.41 mochten vertrekken achter de eerste 1000 man aan. Die om 7.30 weg mochten. Gelijk 6km recht omhoog, een bospassage stukje naar beneden en weer 8km omhoog was de start waarbij de 1e top op 24km lag. Ik ben gewoon gelijk stevig door gaan rijden vanaf het begin en begon ook al lekker wat mensen met lagere nrs. in te halen. Aangezien je op de mtb vaak op jezelf bent aangewezen heb ik ook op niemand gelet op geprobeerd met een groepje te rijden, lekker mijn eigen ding gedaan dus. 2e klim vd dag was een dikke 11km met pecentages tot 29% onverhard! Dat werd zelfs een keer lopen dus…

Na de 2e top vooral veel met eten en drinken bezig geweest tot de 3e klim van maar 3.5 km maar wel een stijging van gem zo’n 14%

Een afdaling en een glooiend stuk weg volgde totdat we door een valei een kleine 15km lanzaam omhoogreden met en finaleklim van weer 10.5km recht de lucht in. In de laatste klim mijn shirt opengeritst en bij een dikke 30graden lekker in mijn eigen tempo mezelf omhoog gevochten. Op deze klim zag ik ook dat ik wat startnrs rond de 100/200 aan het voorbij rijden was en dat maakte me blij want dat waren allemaal Italiaanse licencierijders.

Na de top nog 15km afdalen en na 5.48.36 kwam ik over de meet waar mijn gezin al stond te wachten naast een tafel met halve liters Erdinger die ik er met liefde even 2 in plofte. Ik was zeer tevreden met mijn gereden tijd en toen ik zag dat ik 112e in algemeen was en 11e master kon mijn week niet meer stuk! Nu de officiële uitslag bekend is ben ik in het algemeen 128e geworden en 12e master. Geen probleem, heerlijk gefietst en een schitterende week gehad

 

Nu stond mijn week in het teken van rust en een keer of 3 rustig 1 tot 1.5 uur fietsen want het NK in Noorbeek in de Funklasse stond op mijn programma voor Za 16 Juli.

Aangekomen in Noorbeek op mijn gemakje het rondje eens verkend en gekeken of er stukken waren waar ik moest opletten met vallen etc.

Aangezien dit mijn 2e XC wedstrijd vh jaar was hoopte ik toch wel op top 10 tussen de mannen die elke week deze wedstrijden rijden. Om 16.30 was de start en vanaf plek 20 kon ik gelijk goed positie kiezen. Het was een brede startklim en al staand merkte ik na 400m dat ik al 5 meter op de complete groep had…. Klopte dit wel, ging dit niet erg makkelijk??? Nee natuurlijk ging het niet makkelijk met hartslag 196 maar bij de rest ging het zeker niet beter. Na een halve ronde heb ik met 2 anderen gereden waarvan ik eigenlijk op voorhand al wist dat die voor het podium reden dus ik besloot maar proberen te volgen. Toen ik op een strook omhoog op kop kwam en na 200 meter eens omkeek of er nog meer terugkwamen zag ik dat ik weer 15 meter voorop lag en besloot toen om maar vol door te trekken en maar te zien waar ik terecht kwam. Na 2.5 ronde dacht ik dat ik zou gaan ontploffen maar ik zag ook dat ik al zeker 30sec op de nr 2 had dus dit moest gaan lukken. In de laaste ronde was ik nog niet zeker tot ik met nog 2km te gaan achter mij niemand meer zag wist ik dat het binnen was, mijn 1e echte overwinning en dat ook nog op het NK 😉

Geen trui want dat is alleen bij de licencie klassen maar een medaille, bloemen, een tas met banden en natuurlijk de huldiging op het podium hebben voor mij mijn 3 weken op de fiets met een supergevoel afgesloten!

Nu kan de fiets weer weggehangen worden want morgen vertrek ik naar Brixiatour in Italie en dan is het weer gewoon werken…..

 

Tot de volgende update!

 

advertenties