Verslag Transalp 2010 van de begeleiders van team Cycloteam.nl

Verslag Transalp 2010 van de begeleiders van team Cycloteam.nl.

 

In het begin van het jaar werden we gevraagd om Christian en Leon begeleiden bij de Transalp 2010. Na overleg met het thuisfront was het antwoordt snel gegeven. Wij doen het. Wat het allemaal precies inhield wisten we op dat moment eigenlijk niet, maar dat het een grote uitdaging wordt voor ons allemaal, was wel duidelijk.

 

Elke dag waren er vaste patronen, om 06.00 uur ging het wekkertje en werd er vlotjes opgestaan. Chrisitian en Leon hadden een lijstje die ze afwerkte, maar ongemerkt hadden wij die ook. Het was eigenlijk een echt team.

 

Tafel dekken, ontbijten, bidons vullen, fiets klaarzetten, spullen rondom de camper opruimen, de jongens de ruimte geven, want de stress droop er soms vanaf.

Even voor 08.00 uur reden de jongens naar de start en zodra ze weg waren reden wij de camper richting de finishplaats. Hoe eerder we weg reden, hoe beter wij een goede plek hadden en dat werkte heel goed. We kwamen meestal als één van de eerste aan.

Als de organisatie het goed regelde konden wij dat ook voor de jongens doen, maar hoe verder naar het zuiden hoe slechter het geregeld was. Dat vroeg veel improvisatie, al was het maar om een lekkere douche voor de jongens te regelen.

 

Eenmaal op de plaats van bestemming werd de afwas en de was gedaan, herstel bidons gemaakt, gedoucht, boodschappen gedaan, douches gelegenheid gezocht voor de jongens en gegeten. Met een rugtas met daarin camera, droge kleding en een koeltas met daarin herstelbidons en drinken werd er naar de finish gegaan. Vaak kwamen wij aan wanneer de winnaars van de etappe over finishde. Na deze aankomst werd de verzorging van de organisatie gezocht en een plek waar de jongens konden bijkomen na de finish. Een uurtje na de winnaar kwamen Christian en Leon vaak binnen. Dat is soms spannend omdat je niet weet wanneer ze aankomen. Je hoopt altijd dat ze heel over de finish komen en de tijd is maar bijzaak. Als de bikkels over de finish reden, probeerde we ze zo snel mogelijk te verzorgen. Herstel bidons en droge kleding vloog door de lucht. Meloenen, warme maaltijd, broodjes, water van organisatie waren niet aan te slepen. Maar ze trokken (meestal) helemaal weer bij en als ze weer op krachten waren werd de weg naar de camper gewezen. Als we het niet goed konden uitleggen werd de GPS meegegeven en konden ze op die manier de camper vinden.

 

Bij de camper was het verder bijkomen, “lekker douchen“, fiets onderhouden, warm eten, kleren klaar leggen en vroeg naar bed (voor 10 uur). Als de jongens plat lagen dronken wij een biertje in een plaatselijke kroeg.

Zo vloog TransAlp om en wij wilde eigenlijk wel verder, maar de boys waren op. Vooral lichamelijk kregen ze allerlei kwaaltjes die om aandacht en rust vroegen.

 

Wij hebben het zeer leuk en uitdagend gevonden en hebben geen moment spijt gehad.

Bedankt dat we dit mochten meemaken.

 

Ramon en Stefan

 

Wist je dat!

  • We totaal 2200 km met de camper hebben gereden.
  • Christian en Leon geen 1 keer achter het stuur hebben gezeten.
  • Wij niet wisten hoe hard je mocht rijden met de camper, maar 110 km/pu vonden we mooie snelheid.
  • Christian en Leon vroeg naar bed gingen.
  • Hoe eerder ze naar bed gingen, hoe meer zakgeld we kregen om biertje te gaan drinken in de kroeg
  • De campersticker van de organisatie, kosten 100 euro weggegooid geld is.
  • We 1 keer de start hebben meegemaakt en de rest ruim van te voren waren vertrokken.
  • 1 keer bij particulieren hebben gestaan en dat halve camperpark er over praatte.
  • 2 keer op een camping hebben gestaan.
  • 6 keer moesten behelpen op parkeerterreinen en wat daar voor door moest gaan.
  • We vrachtwagen licht hebben aangereden en de politie erbij kwam.
  • We op een pas hebben gestaan van 4 m1 breed en we een bus tegen kwamen.
  • Stefan altijd in de file stond als hij reed
  • Ramon altijd een zeer langzaam rijdend voertuig voor zich had en niet kon inhalen.
  • Camper rijden door de Alpen/Dolomieten echt mooi en leuk is.
  • Stefan snurkt.
  • Leon in de toekomst kan kijken en de avondetappe al beleefde in Ischgl.
  • Christian en Leon echt hebben afgezien en bij de finish soms Casper het spookje heette.
  • Christian en Leon pas tijdens (of was het na?) de race een goed team werden.
  • Sukkél niet tegen elkaar gezegd mocht worden, maar het meest voorkomende woord was tijdens de vakantie.
  • Wij Zwitsers ontmoeten bij de finish, Christian en Leon dat ook deden tijdens de wedstrijd. Bleek dat hetzelfde team te zijn en dat wij elkaar hebben geholpen.
  • Dat 1 van de begeleidster van de Zwitsers Manuela heette en dat ze zeer blij was met het liedje Manuala van Jacques Herb.
  • We soms heel mooi uitzicht hadden in de camper  en dat daarom wel eens een gordijntje werd dicht geschoven.
  • Ramon en Stefan kippenvel op de arm hadden toen de Christian en Leon over de finish in Riva reden.
  • Ramon en Stefan weer terug wilde om de TransAlp Extreem te doen en dat Christian en Leon die echt niet weer wilde.
  • Christian en Leon na de finish met champagne zijn bespoten en dit niet vast ligt op de gevoelige praat. 6 fotografen en 2 camerateams erom heen.
  • Er bijna 1400 foto’s zijn gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

advertenties