Verslag NK Aalten voor de amateurs/A

Verslag NK Aalten voor de amateurs/a.

 

4 juli was het dan zover het NK voor de amateur/a. We zijn met 3 WTC-ers Andre van Tilborg, Martin van der Meijden en Corne Verhoeks en 1 (tijdelijke) verzorger van WTCmaaswaal. Deze luisterde naar de naam Arie Overheul. Andre zou met Martin richting Aalten gaan. Corne pikte onderweg Arie op. En zo gingen we op tijd richting Aalten en als er wat tegen zou zitten dat we toch zeker op tijd in Aalten konden zijn. Het was ruim 5 kwartier rijden en zonder ophouden kwamen we ruim op tijd aan in Aalten.

 

Aangezien de weken voorafgaand aan het NK goede resultaten werden behaald door de deelnemende WTC-ers. 3e plaats voor Martin van der Meijden op DK tijdrijden, 7e en 3e plaats voor Andre van Tilborg in de Ronde van Herwijnen en Luyksgestel en 2 overwinningen voor Corne Verhoeks in de Ronde van Herwijnen en Luyksgestel waren de verwachtingen hoog gespannen.

 

De amateurs 60+ met Eelco Spronk als enige deelnemer voor WTC en bij de 50+ Dirk keijnemans en bij de 40+ Erik Satter hadden al eerder op de dag gereden. Dirk had zeer aanvallend gekoerst, maar het werd uiteindelijk een massaspurt wat zeker niet Dirk beste wapen is. En Erik heeft heel de wedstrijd voorin gekoerst maar kon het niet afmaken in de spurt. Eerst wat informatie gevraagd over de ronde. Van hen kregen we te horen dat je vooral voorin moest koersen. En dat de warmte ook zeker een rol ging spelen. Hier hadden we zeker aan gedacht door Arie in te zetten als verzorger.

Dit bleek voor de 110 kilometer die we moesten afleggen ook meer dan welkom. We hebben hier dan ook allen gebruik van gemaakt (Arie bedankt hiervoor).

 

Na een rondje in gereden te hebben op het pakoers wat toch redelijk pittig bleek te zijn. En dit 18 keer met combinatie van warmte zou het een ware afvalkoers worden. Van een aantal collega renners kreeg ik te horen dat ik de te kloppen man zou zijn gezien mijn overwinningen van de week ervoor. Hier baalde ik wel van want ik moet het ook zeker niet van me sprint hebben, maar vooral van het aanvallend koersen en als ze op me wiel zouden rijden was het moeilijk wegkomen. Daarna een handtekening op de startlijst gezet en ben ik bij de start gaan staan zodat ik goed voorin in kon starten. Martin en Andre stonden een rij of 4 achter mij maar ook redelijk van voren.

Om half 5 klonk dan het bevrijdende startschot. De eerste 2 kilometers waren geneutraliseerd wat een goede beslissing van de jury was. De eerste paar rondjes was het voornamelijk goede positie kiezen en houden en werd er goed doorgereden. De koers werd open gebroken door Arjan Ribbers (3e in Herwijnen) maar kreeg geen gezelschap waardoor de aanval op niets uitliep.

Hierna probeerde ik het met een speldeprik en kreeg gelijk een aantal renners mee maar het peleton liet het niet begaan.

En weer was het Arjan Ribbers die het probeerde en kreeg een paar renners mee maar ook deze poging mislukte.

Het peleton bleef een paar rondes bij elkaar tot dat Andre van Tilborg het genoeg vondt en demarreerde en bleef een ronde lang weg waardoor het aan de andere renners was om hem terug te halen. Zodra Andre terug gepakt werd ben ik gedemarreerd en kreeg in de eerste instantie niemand mee. Na een half rondje kwam een naamgenoot in vorm van Corne Castein overgestoken en zaten er 2 hardrijders samen en hebben we 2 rondes voorop gereden. Deze aanval zorgde ervoor dat er plots zeer hard werd gekoerst in het peleton en het peleton compleet uit elkaar werd gereden. Hierdoor kwamen een 5tal renners overgestoken met ondermeer Andre en de latere winnaar Marc. De samen werking was niet optimaal aangezien we nog 8 rondes te rijden hadden hierdoor konden er steeds meer groepjes aansluiten waardoor de kopgroep uiteindelijk uit 23 renners bestond. De groep was te groot naar onze zin en hierop besloot Andre nog eens aan te gaan maar kreeg geen ruimte. Steeds werd er gedemarreerd waardoor de samenwerking ver te zoeken was. Ik zelf heb het ook een aantal keer geprobeerd maar ook dat mislukte. Net voor de laatste ronde demarreerde Marc en hierop werd niet gereageerd tot mijn verbazing. Marc reed tot 2 jaar geleden bij de elite en won daar ook 10-tal koersen waaronder klassiekers. Marc kon dit dan ook zeker afmaken. Achterop het parkoers waar de wind op de kop stond ben ik gedemarreerd en kreeg tot mijn verbazing niemand mee waren ze dan toch gesloopt? Hierop ben ik volop doorgereden en kon vrij snel bij Marc aansluiten. De samnwerking was goed waar door we al snel een voorsprong van 30 seconden op 2 kilometer van de finish hadden. De strijd om de 1e plaats zou tussen ons gaan. Aangezien ik weet dat Marc in de sprint sneller zou zijn moest ik toch een plan bedenken. Ik zou dan ook op de klim voor de finish vollebak aangaan.

Zo gezegd zo gedaan ben ik vollebak de klim opgereden. hierdoor moest Marc een aantal meters prijs geven maar hij blijf toch hangen op een meter of 4. Zo’n 250 meter voor de finish loop de weg weer naar beneden hierdoor kon Marc erop en erover komen en was ik kansloos voor de titel. Marc heeft de titel dan ook zeker niet gestolen en terrecht gewonnen. Ik dacht bij mezelf lag de finish maar bovenop de klim of was mijn sprint maar beter als als als…. Ook dit is koers. Maar toch was ik zeer teleurgesteld als je zo dicht bij het rood, wit, blauw bent is het toch extra zuur. Andre werd nog 11e van de achtervolgende groep en werd zo uiteindelijk 13e in het eindklassement van de 150 getarte renners. Martin was de laatste ronde afgestapt wegens kramp en baalde flink hiervan.

Zo hebben de WTCmaaswaal renners toch een stempel op het NK in Aalten kunnen drukken.

Na een week van bezinning ben ik toch trots op me 2e plaats op het NK bij de amateurs/a.

 

Sportieve groet,

 

Corne Verhoeks

advertenties