Verslag Duchenne heroes 2010

Verslag Duchenne heroes 2010 Cycloteam .nl

Door: Henri en Christel van der Wal

 

 

Vrijdag 10 september:

Ja, morgen is het zover, deze week met onze team genoten ( Elbert en Eline), onze team begeleidster (Deborah)en vrijwilliger (Jan en Peter) een laatste doorloop gehad, iedereen weet wat hij mee moet nemen. De puntjes zijn op de i gezet……het moet goed komen.

Christel moet vanavond nog werken, henri heeft ook gewoon nog koopavond.. het valt niet mee uit ons vakantie ritme te komen maar hebben beide zin in “ons”avontuur.

Elbert en Eline komen de fietsen vast brengen en een aantal spullen die al klaar stonden en zo de caravan in kunnen.

Morgen vertrekken we om 8.30 richting Almkerk.

 

Zaterdag 11 september:

Je doet je ogen open en ja… dan is ineens de dag daar dat we gaan vertrekken naar Wiltz (Luxemburg) om aan Duchenne heroes te beginnen.

We lopen zoals te verwachten uit bij het vertrek, maar we hebben ruimte genoeg….

Op ons gemakje wordt de auto ingepakt de fietsen gaan op de trekhaak en Peter en Jan komen ook.

Peter rijdt met de caravan, en Jan gaat mee om onze auto te vervoeren. Om 8.45 vertrekken we richting Almerk waar Elbert, Eline en Deborah wachten bij Elbert thuis. De stoep vol met spullen die ook nog mee moeten… gaat dat allemaal wel passen?? Ja… en na een bakkie koffie gaat de reis naar Wiltz beginnen.

Het gaat allemaal voorspoedig, ondanks dat de A2 is afgesloten, we moeten dus wel via Antwerpen en Brussel naar Wiltz

We hebben 1 kleine pauze onderweg, we gaan gelijk maar door we kunnen er maar zijn.

Om een uurtje of 14 komen we aan op de camping. Camping Kaul te Wiltz. Voor Deborah die het moet doen voor het eerst dat ze überhaupt een tent opzet, dus het is wel makkelijk als ze weet hoe dat moet.

Al met al staan we zo, we gaan ons inschrijven en zijn allemaal aan banden gelegd, fietsers groen vrijwilligers zwart en teambegeleiders wit….zo kunnen ze iedereen onderscheiden en weten ze wie wat eten mag ( blijkt later)

Fietsen worden voorzien van naambordjes en krijgen een laatste smeerbeurtje. Om 18.30 gaan we op de fiets en onder politie begeleiding naar de burgermeest van Wiltz die zoals elk jaar alle mensen uitnodigt voor een borrel en een toespraak ( jammer dat hij er zelf niet is.)

Terug op de camping 19.00 uur, het eten klaar , nasi op het menu met salade en een banaan als toetje.

dat smaakt erg goed! Ff een bakkie koffie en om 20.30 naar de officiële opening/ briefing van Vera en dan vroeg het mandje in we hebben besloten om 6.15 uur op te staan. Het ontbijt is om 6.30 en om 8.00 uur is de start gepland.

 

Zondag 12 september: Dag 1

Om 6.15 klinken overal wekkers en telefoons. Beetje nerveus is iedereen wel,( slecht geslapen ook omdat er de hele nacht een auto alarm heeft geloeid) tis ff zoeken hoe we de ochtend het beste kunnen indelen om elkaar niet in de weg te lopen.

We gaan vandaag van Wiltz naar Grand Halleux over 88 kilometer met 1930 hoogte meters.

Om 6.30 uur aan het ontbijt, goed geregeld.. veel brood, (we moeten ook brood klaarmaken voor allebei de checkpoints.)krenten bolletjes hartig beleg en zoet te kust en te keur.

Thee/koffie en sapjes en yoghurt met muesli.

Om 8uur gaan we naar de start we moeten een groepsfoto maken (eerst samen met de Belgen, daarna zonder)en dan mogen we als 5de team van start. De kriebels in de buik, zakken snel….spannend hoor. We rijden gelijk al verkeerd, hahah lekker zo navigeren met een gps.

Christel heeft een beetje moeite de hartslag onder controle te krijgen, das best lastig als je gelijk een pittige klim voor je kiezen krijgt.Mooi landschap, maar het blijkt toch dat je veel en vaak alleen op het schermpje van je gps kijkt en weinig mee krijgt van de mooie natuur.

Om 16.30 uur terug op de camping, ons kampementje staat er keurig bij, bij de finish krijgen we soep en worden we ingehaald met gezellige muziek.

We krijgen een douchemuntje.. nu douchen, fietsen afspuiten en smeren ( handig dat Henri fietsenmaker is en het allemaal zelf kan), eten: de pot schaft vandaag spaghetti ,met een salade en als toetje gele vla. En dan mag Deborah, is onze eigen fysiotherapeut ons allen masseren . We gaan naar de briefing waar we uitleg krijgen over de route van de volgende dag, en dan om 22.30 uur de tent weer in.

 

Maandag 13 september: Dag 2

Christel is opgestaan met pijnlijk knie op deze dag die de koninginnenrit moet worden, maar verder voelt iedereen zich goed.

We moeten vandaag99 kilometer fietsen van Grand Haleux naar Sart-lez-Spa das een mooie rit met 2370 hoogte meters

6.15 uur de wekker,aankleden,eten….en hup op de fiets.

Om 8 uur vertrekken we vanuit Grand Haleux voor een rondje Ardennen. Veel hoogtemeters voor de kiezen vandaag. We mogen helemaal niet klagen over het weer….’s Morgens nog een beetje fris, maar in de loop van de dag droog en zonnig. Het gaat allemaal goed bij ons ( moeten het afkloppen, maar hebben al heel veel teams met pech gezien, waar wij tot nu toe geen last van hebben gehad)

Bij checkpoint 1 laat Christel haar knie in tapen,gaat niet heel fijn, maar in het hoofd zit het goed, dus we gaan verder. De tape ligt er helaas na 1 kilometer al af en de knie wil eigenlijk niet meer. Toch maar door naar checkpoint 2, waar ze het advies kreeg niet meer verder te gaan en in de bezemwagen terug te gaan naar de camping.. de helft van de hoogtemeters moet nog genomen worden…voelt niet goed, maar achteraf een wijs besluit. Henri ,Eline en Elbert gaan met zijn drieën verder en zijn om 19.15 uur terug op de camping.

Het begint te wennen dat er gelijk naar de fietswasplaats gegaan moet worden, hup onder de douche, eten massage/fietsen afstellen, naar de briefing en naar bed.

 

Dinsdag 14 september: dag 3

We Staan om 6.15 uur weer op voor ons ochtend ritueel, er wacht weer een rondje Ardennen op ons

Vandaag gaat de tocht van Sart- Lez-Spa naar Vijlen. Minder heftig dan gisteren, maar toch nog een stevig tochtje.8.20 uur vertrokken voor 99 kilometer met 1750 hoogte meters. Christel moet thuis blijven, want de knie speelt te veel op zeker voor de hoogte meters die te verwachten zijn vandaag. De emoties bij de start zijn er dan ook,Er gaat een team van 3 van start, enorm balen als je er een heel jaar voor getraind hebt…..Deborah kijkt naar de knie van Christel heeft de overtuigende mening dat het geen kwaad kan om morgen weer een dag te gaan fietsen. We fietsen door 3 landen vandaag, het drielandenpunt het hoogste punt van Nederland wordt beklommen.

Om 17.30 uur is het team weer terug., gelijk de fietsen afspuiten, onder de douche en vast 1 op de massage tafel, het blijkt dat het avond programma voor Deborah wel lang is. We eten boerenkool.

Om 20.30 is er een briefing van Vera waarin de route van morgen wordt omschreven. Tis een rondje Limburg, maar vergis je vooral niet in de vele korte klimmetjes…. Vroeg de tent in dan maar, lijkt morgen toch wel een zware dag te worden, en nou ja …..bij aankomst is er geen muziek… op last van een bewoner vlak bij het eindpunt komt de politie vertellen dat de muziek uit moet en iedereen van de openbare weg moet… het moet niet gekker worden ( is dat nou de Limburgse hartelijkheid? we zijn anders gewend …gelukkig)

Pff regen de hele nacht alles is vochtig, hoe kan het ook anders dat de tent ook van binnen nat is onze 4 persoonstent wordt door 5 volwassen van binnen ook gaar gestoomd. Voor de gezondheid blijkbaar niet heel goed.

 

Woensdag 15 september: dag 4

Elbert is al erg vroeg uit de veren ,heeft hij een andere voorbereiding vandaag… nee, hij is opgestaan beroert en misselijk en moet zijn eerste sprintje trekken naar de toilet om 5.30 uur. Christel heeft de gehele nacht niet geslapen en heeft flinke hoestbuien gehad gevalletje astma?? Niet in staat te rijden beide vandaag.

Henri en Eline gaan op pad voor 103 kilometer met 1820 hoogte meters. De reis gaat van Vijlen naar Valkenburg . De regen heeft het pacours ernstig zwaarder gemaakt het is overal een grote blubber bende en het onderweg worden de fietsen gespoeld in een drinkbak voor koeien om ervoor te zorgen dat de boel weer schakelt en remt.

 

Vooral de laatste kilometers zijn erg zwaar en zelfs Eline zit in een modderdipje. Om 17.15 is het team weer compleet, morgen gaan we echt weer met zijn allen fietsen. Het fijne van met zo vele op de camping zijn is dat Elbert en Christel de fietsen gelijk onder handen kunnen nemen, dat zij ook al op de massagetafel zijn geweest en het avond programma dus iets rustiger is. Eten ( macaroni),masseren , Deborah maakt overuren, briefing en Slapen.

 

Donderdag 16 september: dag 5

Na een redelijk rustige nacht gaan we vandaag weer met zijn 4ren op pad we starten in Valkenburg en moeten 815 hoogte meters afleggen om in Herkenbosch te komen.108 kilometer voor de boeg. Ook het ochtend programma voor Deborah wordt zwaar, nu moeten er inmiddels 3 knieën in de tape het ochtend programma loopt al aardig gesmeerd. We zitten bijna elke ochtend strak om 6.30 uur aan het ontbijt. Jan gaat inmiddels ook mee ontbijten hij heeft ontslag gekregen van zijn vrijwillige keuken taak omdat hij erg verkouden is geworden.

We vertrekken iets later dan gewoonlijk

 

Start Valkenburg

maar het rijden gaat lekker, de eerste kilometer nog wel het een en ander aan klimmetjes en veel singletracks, daarna wordt het vlakker en gaan we over jaagpaden, waar we lekker door kunnen rijden.

Om 16.10 uur zijn we op de volgende camping. Peter, Jan en Deborah wachten ons op, we gaan gelijk door naar de fiets wasplaats. Wat een grote camping daar zeg. Heerlijk gefietst zijn we het onder elkaar eens. Het is allemaal wel doorwerken op zo’n dag om overal een beetje op tijd te zijn.. douchen kan nooit lang, en hier wil je dat ook niet ..brrrr. Koude douche vandaag. maar ja schoon zijn we dan wel weer. En warm worden we wel weer als we in de tent liggen, veel eerder zal het niet zijn, want het heeft de hele dag geregend.. als Henri ergens chagrijnig van wordt ( volgens eigen zegge) is het fietsen in de regen, en het materiaal raakt ook een beetje op. De fietsen moeten vandaag naar de reparateur, er moeten nieuwe kabels op, anders komen we de week niet rond.

 

 

Vrijdag 17 september: dag 6

Het niet goed slapen van Christel is inmiddels wel van haar gezicht af te lezen.. maar we gaan er toch maar weer tegen aan. Vandaag de meeste kilometers op het programma 120 kilometer, 765 hoogte meters en we gaan van Herkenbosch naar Venray. Tegen over ons staan de jongens van team davy die als ochtend ritueel muziek van de bonkers laten horen ( geweldig om te zien hoe zij hier zijn, Vrachtwagen met leren bank, houtkachel,en heul veul muziek.. zeg maar takkie herrie, maar het nummer bonkers is wel een lekkere opwarmer in de ochtend. Het is aan alles te zien dat Christel niet lekker in haar vel zit, maar wil dit eigenlijk niet toegeven. Henri zegt dat het min of meer onverantwoord fietsen is en wil Christel niet met de bezemwagen naar het kampement laten gaan en besluit dat ze samen over de weg naar Venray fietsen. Vanaf checkpoint 1 gaan Eline en Elbert over bos pad naar de camping, en Henri en Christel over de weg. Das toch ook nog wel een slordige 90 kilometer die we afleggen. Christel is gesloopt na een week nauwelijks slapen, kijken of ze wat in kan halen. Eerst een warme douche ff masseren en dan hup haar bedje in. Eline en Elbert komen om 17.30 binnen.Dan begint het avond ritueel weer. We eten vlees van de bbq, salade en … We krijgen koffie visite van Marcel en Martine, erg gezellig en dan… Het is feestavond vanavond, de muziek mag langer draaien. Christel duikt heel verstandig haar bed vroeg in en Elbert, Eline, Henri,Deborah en Peter gaan de tent onveilig maken. Ze drinken een herstelbiertje en zijn dan ook weer op tijd bij de tent…slapen zoals ze nog niet geslapen hebben deze week  goed plan zo’n biertje zegt Elbert.

 

 

Zaterdag 18 september : dag 7

De laatste dag is aangebroken vandaag gaan we van Herkenbosch naar Nijmegen toe, 89 kilometer 380 hoogte meters en 3 checkpoints vandaag, bij checkpoint 3 worden we verzameld om in 1 grote slinger naar park brakkestein te gaan waar familie en vrienden , maar ook kinderen met de ziekte van Duchenne ons op staan te wachten.

De sfeer in het peloton is erg gezellig vandaag. We gaan vandaag rustiger van start iedereen moet op elkaar wachten en we mogen niet voor 16 uur op park brakkestein aankomen dus door rijden heeft niet heel veel zin. Onderweg drinken we een kopje koffie op een terras. Ook relaxt!

We zijn om 15 uur bij een klooster in Nijmegen en daar wachten we totdat Vera aangeeft dat we mogen gaan vertrekken. Donkere wolken pakken zich boven Nijmegen samen, maar het weer is aan onze hand en we houden het gelukkig droog. Na een rondrit door Nijmegen komen we uiteindelijk om 16 uur aan op park brakkestein, erg emotioneel voor sommige, maar in ieder geval weer fijn om familie en vrienden in de armen te sluiten. Peter heeft een verrassing HERSTELFRIET wat is het hier al veel over gegaan deze week, maar nu hebben we het echt!overweldigend is zo’n binnenkomst.

Een en ander wordt van de caravan in verschillende auto’s geladen…. Komt dat allemaal goed?

Wat in ieder geval goed gekomen is, is de record opbrengst van € 1.254.000,- voor het duchenne parent project. We hebben het met zijn allen bij elkaar gefietst,en we zijn er trots op !

 

Zondag 19 september:

Vandaag de naween van Duchenne heroes, om 6 uur klaar wakker, maar hoeven niet perse op voor het ontbijt. Wel moet de caravan schoon ,de tenten schoon en vooral droog, de fietsen moeten nu maar een keertje echt schoon en mogen ff herstellen in de schuur.

Bijna alle spullen, ook heel knap zijn gister direct in de goede auto terecht gekomen. De wasmachine mag proberen de fietskleding nu echt schoon te krijgen ( modder kruipt echt waar het niet gaan kan) en vooral heel veel mooie herinneringen op halen aan de tocht die we gemaakt hebben. De hele dag een beetje druk geweest met van alles en nog wat, en overall een goed gevoel bij wat we gedaan hebben.

Gister zei Christel nog dat nooit meer, maar vandaag kan ze er weer positief over denken en gaat ze misschien nog wel een keer de uitdaging aan en dan echt alle 7 dagen fietsten.(heeft nog een kleine baal niet alle dagen gefietst te hebben)

 

We hebben echt een fantastisch week gehad en willen jullie bedanken voor het vertrouwen wat jullie in ons hadden en ons op wat voor manier dan ook gesteund hebben.

Dankzij jullie steun heeft het Duchenne parent project 1.25 miljoen toe kunnen voegen aan een onderzoekspot die een aantal jarengeleden nog angstvallig leeg was.

Dit onderzoek, deze race naar een medicijn om Duchenne de wereld uit te helpen, was er zonder jullie nooit gekomen. We hopen dan ook dat we volgend jaar weer bij jullie aan mogen kloppen als we besluiten deze sportieve uitdaging nog een keer aan te gaan zodat de onderzoekspot opnieuw gevuld kan worden en het onderzoek naar de de genezing van de Ziekte van Duchenne door kan blijven gaan.

 

Namens Cycloteam.nl

Hartelijke dank en sportieve groet ,

 

Henri en Christel van der Wal

hawkexplorer@gmail.com

06-45396950

 

 

 

 

advertenties