Verslag dag 6 trainingskamp Menton 2010

Sanremo

Door: Leon van der Ster

Na de ‘koninginnenrit’ van woensdag voelden we de beentjes bij de eerste druk op de pedalen nog behoorlijk. Nadat we gisterenavond nog ‘wat’ alcoholische versnaperingen naar binnen hadden gewerkt (ook ’s avonds is het koers), lagen we om iets over half 1 op het bed. Chris bleef nog eventjes wat werk afmaken en ik hoorde hem om een uur of vier naar zijn bed gaan….Hij had toch nog maar ‘eventjes’ naar het ijshockey gekeken.

Gevolg was wel dat de geplande training aan hem voorbij ging. De route die we in gedachten hadden, was de route van dinsdag, namelijk een redelijk vlakke aanloop naar Italië en dan een beetje klimmen, om vervolgens een bakkie te doen in Sanremo. Lekker een paar uurtjes ‘uitfietsen’. Toen we het eerste stukje vals plat achter de rug hadden, hadden we alle drie zoiets van…’nou vandaag maar even niet te veel klimmen’. We zijn dus maar rechtstreeks langs de kust naar Sanremo gefietst.

Het weer was vandaag zeer aangenaam. Dit keer zelfs de armstukken en beenstukken thuisgelaten. Met een zonnetje erbij was de gevoelstemperatuur zeker 15+. Wat is dat toch lekker om in februari zo te kunnen fietsen!

Na een uurtje door wat Italiaanse dorpjes en over wat vals plat gepeddeld te hehben, waren de benen ook weer aan de spanning erop gewend. En als we toch in Sanremo zijn, kunnen we natuurlijk gelijk even de Poggio opknallen. Zo gezegd, zo geDAAN. Zie ook de mooie actiefoto’s die door Ramon zijn gemaakt!

Op de terugweg maar even nog een terrasje gepakt. Het was er tenslotte het weer voor! Na nog even een beetje finale gereden te hebben, hielden we het vandaag na effectief 3 uur fietsen voor gezien. Chris had zijn beentjes ook nog even los gereden en had nog maar even de Col de Madone gepakt.’s Avonds zijn we nog even door Menton gelopen…slechts een kilometertje of vijf…het aantal gezellige ‘kroegen’ is hier namelijk wel schaars. Zeker gezien de gemiddelde leeftijd van de bezoekers in deze tijd. Uiteindelijk waren we het zo zat, dat we maar bij een Cambodjaans restaurant uitkwamen. Ach, als je honger hebt, eet je alles wel. Het eten was wel goed, alleen was er niet echt op wielrenners gerekend. De porties konden we namelijk in een holle kies stoppen.

Morgen nog even een lekkere duurtraining van een uurtje of zes! Het wordt tenslotte met 16 graden ook weer een lekker dagje in de korte broek!

Ps: nadat we gisteren Stuart O’Grady de hand hadden geschut, was het vandaag de beurt om Pozzato het achterwiel te laten zien. Schijnt dat Cycloteam.nl al behoorlijke internationale bekendheid heeft…..gezien de belangstelling van de profs voor ons uit de regio.

advertenties