Verslag dag 5 trainingskamp Menton 2010

L’embarras du choix (Het dilemma van de keuze (ook een Venloos gezegde: D’n ambras van de lestige keuze) )

Door: Leon van der Ster

We hadden gisteren een geweldige rit gehad. Vandaag werd het echter NOG beter!http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Luceram_Alpes_Maritimes.jpg/300px-Luceram_Alpes_Maritimes.jpg

Wat zijn de binnenlanden van deze omgeving toch verrukkelijk om in te rijden. Niet alleen kun je het aantal auto’s op twee handen tellen, maar bovenal zijn de (deels) verlaten en authentieke, mede door Romeinse invloed ontstane, dorpjes daadwerkelijk wonderschoon.

Als dan ook nog een lekker zonnetje boven op je hoofd schijnt, dan snap je waar het ‘leven als een god in Frankrijk’ vandaan komt. En ja als je nu alleen maar vlak asfalt onder je wielen krijgt, is er natuurlijk ook geen fluit meer aan. Deze binnenlanden kenmerken zich juist door zijn grillige karakter en zijn klimmen van meer dan tien kilometer in overvloed te vinden.

Na de redelijk rustige rit van gisteren konden we het vandaag wat gekker aan doen. Een route van een uurtje of vier met wat klimmen was door Ramôn voorbereid en stond in de gps. Na een ‘vals plat’ klim, waar de mouwtjes gelijk al uit konden, kregen we gelijk een volgende klim van zo’n tien kilometer voor de boegen, variërend van 4 tot 10%. Ramôn beschikte de eerste twee http://www.thomsonmotors.net/site/mauricethomson/images/Day5_2_s_1.JPGklimmen duidelijk nog over zijn goede benen, want we kregen hem niet van kop af.

Na een lekkere afdaling, waar we in de schaduwkant van de berg toch behoorlijk moesten uitkijken voor natte en gladde plekken, volgde opnieuw een schitterende klim. De klim die op het programma stond werd bij nader inzien onder impuls van Christian maar even links (in de praktijk was het rechts) gelaten en we kozen ervoor om een andere klim op te rijden, namelijk de Col de Turini (27 kilometer à 5% gemiddeld)….En deux werd deze klim volbracht. Leon vond in Daan een goed maatje om naar boven te peddelen (al viel dat op een 39-25 ook niet echt meer) en Chris reed lekker relaxed met Ramôn naar boven.

Na een kilometer of 16 hadden we het merendeel van de 1200 hoogtemeters met veel haarspeldbochtjes achter onze kiezen en moesten we nog 11 kilometer met een paar stukjes vals plat naar de top. We reden hier echter al ruim boven de sneeuwgrens (zie ook de foto’s) en de weg werd na een paar honderd meter onbegaanbaar voor de racefiets (op de MTB hadden we natuurlijk wel door de sneeuw naar de top gereden).

http://www.michaelboogerd.nl/images/tour2006/marcel-tour20072006-146a.jpg
Op de terugweg dan toch ook maar de Col de Braus genomen. Dit was de Col die we eerst maar links lieten liggen. Ook weer tien km. klimmen…Chris liet maar even zien dat ook na bijna 4 uur de beentjes nog konden lijden (of was hij zijn zadel kwijt?). Hij bleef namelijk de gehele klim staan op de pedalen! Iets waar zelfs Boogie moeite mee zal hebben.

Uiteindelijk netto 5 uur en een kwartier gefietst. Na 118 km en bijna 3000 hoogtemeters kwamen we redelijk uitgewoond terug (er was onderweg helaas geen open ‘kroeg’ te vinden voor een bakkie). Voor de avondetappe hebben we zojuist twee goede Franse wijnen (dat kun je aan chef-kok Daan wel overlaten) gekocht en wat Corona biertjes (met dit weer krijg je spontaan zin in verkoelde zomerdrankjes) en verder nog een ‘paar’ Abdij biertjes (goed voor het herstel natuurlijk).


Groeten uit Frankrijk!

http://www.hln.be/static/FOTO/pe/0/13/9/media_xl_887889.jpg

advertenties