Transalp 2010 – etappe 1

  Stage 1:  Füssen – Imst 83,76 km  – 2105 hm

We zijn begonnen! En hoe…

Bijna 84 kilometer met ruim 2100 hoogtemeters kregen we gelijk de eerste dag voor onze kiezen. Eigenlijk slechts 1 echte col, de Marienbergjoch van 11,5 kilometer, maar daar moest dan wel nog even op de top gelopen worden….bijna een kilometer met de fiets ‘op de rug’!

Zoals Chris het van de positieve kant bekeek…geen hoogtepunt zonder dieptepunt!

Half zeven stonden we vandaag op. Mentaal en fysiek klaar voor de eerste etappe. Chris had van te voren geregeld dat we in het voorste startvak konden staan en dat scheelde al een heel stuk. Nadat onze ploegleiders Ramon en de Dons het ontbijt hadden verzorgd en de fietsen in orde waren gemaakt stonden we een uur voor de start in het startvak. Om half tien was de start met de eerste vijf kilometer geneutraliseerd. Hier schoot de hartslag al naar zones die je normaliter in een criterium behaald. Achteraf had ook Chris hier last van. Zal waarschijnlijk wel te maken hebben met de lange reis en de hoogte die we hier aantreffen. Was in ieder geval geen positief begin..

Na de neutralisatie ging het tempo nog verder de lucht in en konden we de eerste klim, zij het met de teller al in het rood, ons handhaven bij de eerste vijftig. Dit bleef zo tot we na zo’n twee uur de eerste serieuze alpencol tegenkwamen. Bekenden die we tot dan toe in de buurt tegenkwamen, waren de sympathieke Maarten Nijland, onze belgische vrienden Michael en Thomas en ook Daphne van den Brand hebben we nog even succes gewenst..tijd voor een praatje had ze blijkbaar niet..

Onderaan de klim de eerste miscommunicatie tussen de cycloteam.nl renners bij een bevoorradingspost…kostte een paar minuutjes en een hoop posities..Vervolgens ging het de eerste vijf kilometer van deze grind/stenen klim nog heel behoorlijk en haalden we de een na de andere in. Helaas kreeg halverwege de klim last van een hongerram, waardoor het de laatste acht kilometer een grote lijdensweg werd. De klim werd ook nog eens steeds steiler met percentages van 15% en hoger..En dat een offroad klim niet te vergelijken is met een asfaltklim hebben we ook aan den lijve ondervonden. De zon scheen ook nog eens volop waardoor we ook eens letterlijk gekookt werden.. De laatste kilometer was helemaal verschrikkelijk met stukken boven de 20%. Net als de meesten moesten wij onze weg hier ook te voet vervolgen. Dit was misschien nog wel meer afzien.

Geheel uitgewoond bereikten we de top van de marienbergjoch op 1800 meter hoogte. Vervolgens restte ons een kilometers lange afdaling waarbij de eerste kilometers met stenen van 30 cm en groter. Ben je al verrot, moet je ook nog eens even allert blijven om overeind te blijven. Hadden we de ergste stukken achter de rug komen we op een grindpad waarbij het bij sommige bochten wel leek of je in Drunen door het zand aan het crossen bent.. Gelukkig hadden we daar al de nodige ervaring mee!

Het laatste uur kregen we gelukkig geen verrassingen meer en omdat we na onze inzinking op de eerste berg het klassement wel konden vergeten, dacht ik de laatste kilometers nog even te gaan uitbollen. Nu was ik helemaal op. Chris had echter weer een van zijn befaamde oplevingen en wilde nog eventjes finalerijden. Gevolg was dat voor mij de lijdensweg nog een klein uurtje langer ging duren en mocht ik nog even sterven in zijn wiel….

Na ruim 3 uur en 51 minuten kwamen we de eerste etappe meer dood dan levend over de finish….alle adviezen over rustig beginnen uiteraard weer zoals het ons betaamt weer niet opogevolgd..ach nog slechts zeven etappes te gaan!

Meest positieve van de dag was onze famuleuze bijdrage van onze soigneurs…niet alleen stonden ze ons perfect op te wachten bij de finish met een shake etc, maar wisten bovenal weer een zeer goed plekje voor de camper te regelen…en dan ook nog eens een lekkere maaltijd voorschotelen die deze dag toch maar gelijk vergezeld ging met een paar Grimbergen….

Morgen vliegen we er natuurlijk gewoon weer in..

 

advertenties