ronde van Lexmond

De lucht was schitterend blauw en er stond weinig wind op zaterdag 17 april. Met 10 graden was het nog wel een beetje fris, maar dat kon niet verhinderen dat we met 4 man sterk om half elf op de fiets vertrokken voor de 37e ronde van Lexmond. Daan en Christian waren naar de Omloop der Peel, maar door mijn overvolle agenda was ik genoodzaakt prioriteiten te stellen en had ik gekozen voor de ronde van Lexmond.

Ik wil ook juist nu wat meer criteriums rijden omdat ik in ieder geval punten wil verzamelen zodat ik meer kans op een startplaats op het NK Amateurs heb.

Dirk Keynemans en Corné Verhoeks haalde mij om half elf op en met zijn drieën reden we richting de Andelse sluis, waar Robert van Dalen op ons zou wachten. Met een rustig tempo zijn we naar Lexmond gefietst, waar we mooi op tijd aankwamen zodat we nog mooi in de gelegenheid waren een bak koffie met Appeltaart te verorberen. Cafeïne schijnt prestatieverhogend te werken en aangezien ik al een natte rug had van de rit naar Lexmond toe vond ik dat ik wel een bakkie kon gebruiken. In het zonnetje op het terras was het goed uit te houden, hoewel het nog niet bepaald warm was. Met de benen ingevet en toch nog voorzichtig met armstukken aan gingen we ons warm rijden op het snelle grotendeels met asfalt bedekte parcours.

Warm rijden? We hebben al 37 kilometer gefietst! Tja, het was ook niet zozeer om de benen warm te rijden als wel om zelf warm te blijven. Tandenklapperend en met dik kippenvel zat ik op de fiets en wenste ik dat ik weer uit de wind en in de zon zat. Ik had wel heel veel zin in de koers en voelde me net de Eyjafjallajökull vulkaan, al dat geweld onder de oppervlakte dat moet er natuurlijk een keer uit. De koers was zenuwachtig, door het makkelijke parcours en de afwezigheid van wind konden en wilde alle deelnemers bij de eerste 20 rijden. Er moest dus continue naar voren gekoerst worden en zowel Corné als Robert en ikzelf waren daarom veelvuldig voorin het peloton te zien. Bij vrijwel iedere uitlooppoging was wel één van ons present zo ook bij de beslissende laatste die met nog tien ronden op het bord gedaan werd. Corné is de afgelopen weken duidelijk de sterkste en we hadden hem voor de wedstrijd al naar voren geschoven als kopman. Ik had niet gezien dat Corné in de kopgroep zat, maar omdat ik Robert zo ijverig op kop zag werken moest dat wel betekenen dat Corné mee zat. Ik besloot een handje te helpen en het volledige peloton bleef anderhalve ronde in mijn wiel zitten. Helaas viel er ook nog een valpartij te betreuren die voor de definitieve forcing zorgde.

De snelheid was volledig uit het peloton en de kopgroep had elkaar goed gevonden waardoor kop over kop gereden werd. Op het lange rechte stuk naar de achterzijde van het parcours dacht ik dat Dirk ons af kwam lossen op de kop, maar hij trok daarbij zo snoeihard door dat Robert genoodzaakt was hem te gaan vertellen dat Corné in de kopgroep zat. Het bleek een goede zet want Dirk bleek hiervan niet op de hoogte. In de laatste ronde wordt op het laatste rechte stuk naar de finishstraat door het peloton enorm hard gereden. Iedereen wil daar naar voren omdat het in de laatste bocht volledig stil valt. Door het geduw en gewring hoor je links en rechts de nodige scheldkanonnades maar gelukkig bleven we dit jaar voor valpartijen bespaard. Meteen na de bocht was het plankgas naar de streep en de pelotonssprint werd uiteraard door Robert de Poel gewonnen. Ik had nog energie genoeg maar in de laatste drie ronden had ik me toch wat geforceerd waardoor ik pijn in mijn heup had gekregen. Ik kon alleen nog hard rijden en echt afsprinten zat er dus niet meer in. Met de gedacht in mijn hoofd dat als het bij mij zeer deed dat ook voor een ander zou gelden, ging ik met mijn oren in mijn nek blind op de streep af. Ik wist toch nog net achter Robert van Dalen de 19e plaats te pakken. Robert werd 15e en Corné 5e. Dirk mengde zich niet in het gefriemel en finishte in de buik van het peloton. Voor mij was deze wedstrijd zeer geslaagd op het kleine pijntje na dan. Een prima nulmeting voor de omloop van het Munnikenland waar we als club zeker voor de prijzen gaan rijden.

advertenties