Pech van Holland – Den Helder 2010

Pech van Holland – Den Helder

Verslag Hoek van Holland – Den Helder 07-11-2010
Door: Christian

Rossum 07/11/2010 – Om 03:30 gaat de wekker af en begin ik aan een van de langste dagen van het jaar: Hoek van Holland – Den Helder. Gelukkig hoef ik zelf niks meer te organiseren op deze vroege ochtend behalve mijn uitgebreide ontbijt…In de voorafgaande weken hebben we wat cycloteam.nl koppen bij elkaar gestoken om ervoor te zorgen dat de organisatie van deze dag zo vlekkeloos mogelijk zou verlopen. Hierbij is ieder jaar met name “het vervoer” het grootste aandachtspunt, zeker nu duidelijk werd dat de groep uit ca. 17 renners zou bestaan. Na contact met Philip Kos van de stichting Beachbiking kregen we bij hoge mate van uitzondering de toezegging om met de “cycloteam .nl landcruiser” tijdens deze beachmarathon de groen/gele equipe op de gevoelige plaat vast te leggen door professionele cameramensen.

Nadat alle bikers ’s ochtends gearriveerd waren en de spullen en geprepareerde MTB’s hun weg gevonden hadden in de camper en bussen vertrok de karavaan en groupe richting Hoek van Holland. Gaandeweg liet de regen steeds meer van zich spreken en het besef begon door te dringen dat dit wel eens een heel zwaar dagje zou kunnen worden….Bij aankomst bleken we een van de eerste te zijn waardoor iedereen zich ‘lekker ontspannen’ kon voorbereiden op deze bijzondere uitdaging.

In tegenstelling tot voorgaande edities (bij droog weer!) was het startvak nu rond 08:00 compleet leeg! Dit was ook niet zo vreemd want het regende nog steeds pijpenstelen. Rond 08:15 begon de opstelling wat meer vorm te krijgen. Ook de cycloteam.nl bikers namen plaats in het startvak waar het grote aftellen al was begonnen totdat de organisatie omriep dat de start een kwartier later zou plaatsvinden ivm wat vertraging bij de inschrijving van diverse deelnemers. Deze mededeling viel op zijn zachtst gezegd niet in goede toonaarde bij de veelal door kou, wind en regen verkleumde bikers. Al vrij snel na deze mededeling vertrokken er vanaf de buitenkant v/h startvak toch een aantal dissidenten waardoor het spreekwoord “als er een schaap over de dam is…” direct in de praktijk zichtbaar werd. In seconden werden enkelingen groepjes van tientallen en even later honderdtallen. Onder luid getoeter werd deze opstand door de organisatie met naar voren stuivende crossmotoren en terreinwagen de kop ingedrukt en stond een paar minuten later iedereen weer netjes achter het roodwitte lint (water)trappelend op het officiële startschot te wachten.

Na het lossen van het startschot ontstond al snel een kopgroep van ca. 35 man bestaande uit de (top)favorieten en een vrij grote achtervolgende 2e groep waarin er een gematigd tempo op nagehouden werd. Dit kwam doordat slechts enkelingen zich aan het loodzware kopwerk waagden waardoor er weinig samenwerking op gang kwam. In deze groep waren ook vele cycloteam.nl bikers actief waaronder Gijs, Wouter, Dirk, Fred, Bart, Daan, Erik en ondergetekende. Bij het op- en afrijden van het strand op de diverse plaatsen gedurende de gehele kustlijn vielen er ‘bladeren van de boom’, bikers die (vaak net) niet meer de aansluiting wisten te maken na een breuk. Het was dus continu zaak om vooraan te blijven!

Bij het opdraaien van het strand na IJmuiden brak de groep weer in meerdere stukken. Nu begon het tempo vooraan serieuze slachtoffers te maken.
In deze (aanvankelijke) 2e groep zat ik me vanaf het ontstaan ervan te verbazen over de nr. 34 (Marcel van Beek) die bijna non-stop solo op kop van de groep zat te sleuren zonder dat hij hierbij enige hulp kreeg. Hij was sowieso al een opvallende verschijning aangezien hij als enige biker de 135km had besloten af te leggen met tijdrithelm (?!). Op enig moment zag ik hem niet meer in de inmiddels flink uitgedunde groep zitten, dit bleek het gevolg te zijn van een aflopende band, gelukkig was de Cycloteam.nl LandCruiser in de buurt met een fietspomp om hem snel weer op weg te helpen. In zijn eentje wist hij vervolgens een gat van ruim een minuut dicht te rijden. Eenmaal weer terug in deze groep zag ik hem even later weer demarreren naar de voorhoede van de originele 2e groep, ohja ik zat daar dus al in de 3e groep 😉 Dus Marcel, mocht je dit lezen: nogmaals chapeau!

 

Met ca. 90km op de teller was het geluid van mijn schijfremmen allang niet meer aan te horen maar inmiddels was ik er zelf al aan gewend geraakt. Bij het tussenstuk op de weg na IJmuiden had Noordbiker Berry Hollander me hier zelfs nog even grappend attent op gemaakt.

De km’s werden na het doorrijden van de zoveelste mui ineens een stuk zwaarder terwijl voor mijn gevoel de groep niet zozeer versneld had. Ik liep compleet leeg en enige km’s later stond ik gelost/gesloopt/lijkbleek en wel naast de fiets met slechts 95km op de teller! Toch niet weer? De geschiedenis (b)leek zich te herhalen, vorig jaar was ik immers in Petten bij Joop ook in de bus gestapt na een ouderwetse hongerklop. Bij nadere inspectie van mijn strandmonster bleek de oorzaak nu helaas in de vastgeslagen zuigers van de schijfrem te zitten, het wiel draaide nog amper rond! Al vrij snel stond de Landcruiser naast me en de rest is geschiedenis…Zou het volgend jaar wel gaan lukken? Driemaal is scheepsrecht. Ditzelfde geld overigens voor mijn aanstaande deelname aan de Dolomieten Marathon 10/07/2011, ook hier stond ik twee keer eerder aan het vertrek; eerste deelname (2008): supervorm maar 2xlek dus matige tijd. Tweede deelname (2009) lag ik met griep voor de verandering een week figuurlijk groen&geel plat in Italië om uiteindelijk deze wonderschone cyclo op de laatste dag toch nog “uit te rijden”, de beleving hiervan wil je immers voor geen goud missen!

Weer terug naar het strand…Inmiddels zat ik naast mede uitvaller Daan in de Landcruiser en haalde we de top-50, groepje voor groepje in, wonderwel troffen we in een van deze groepjes naast Dirk ook nog steeds Gijs van Tuyl op zijn titanium 29’er(speciaal voor de gelegenheid opgebouwd) en Fred de Kinkelder (60+!!) aan. Samen met Bart Classens en Wouter Nijkerk reden zij nog gewoon voor een topklassering. Nadat we ze van een Sporteff gelletje en wat bidons voorzien hadden reden we door waarna Daan en ik een paar km verderop bij een verzorgingspost over konden stappen in de bus bij Joop. Waren wij dan de enige pechvogels? Helaas niet, Erik bleek inmiddels te zijn gestopt met kramp en Henry was zelfs in Scheveningen uit ellende na de zoveelste lekke band maar een (Haags wieler?)café ingedoken, waar hij naar eigen zeggen (voor de goede verstaanders) “6 vasen godendrank en wat helikopterbrandstof” genuttigd had om weer een beetje bij te komen. Hij zou later door Gerrit vanuit Den Helder opgehaald worden, zelf rijden was niet meer verantwoord…

Eenmaal in Den Helder aangekomen kwamen onze toppers al vrij vlot achter elkaar over de meet en kon er in de camper van Wilco wat herstelbier gedronken worden op de ‘goede afloop’. Nadat de koelkast bijna leeg was kwam Leon als laatste binnen en konden we na een lange dag eindelijk huiswaarts.
Uiteindelijk bleek voor velen weer dat de deelname en beleving veel belangrijker was dan het resultaat in tijd/klassering…Tot volgend jaar weer tussen de (strand)wielen!

 

advertenties