De nieuwe fiets

Door: Gerard de Kam
Datum: 21/11/2010

 

De nieuwe fiets

 

Nerveus parkeer ik mijn motorfiets een half uur voor openingstijd voor de befaamde wielerzaak Van Herwerden in Voorburg. Ik ben de eerste maar al snel komt er een sportief gekleed tiep de hoek om. Hij draalt wat heen en weer voor de etalage. “Hij zal toch niet . . . “ Ik schat zijn framemaat één of twee maten groter dan die van mij. Maar ik twijfel. Moet ik me nu pal voor de glazen toegangsdeur opstellen? Een beetje kinderachtig. Ik begin een praatje om uit te vinden waar hij op uit is. Blauwgrijze ogen onder uitgegroeide wenkbrauwen kijken me achterdochtig aan maar na wat omtrekkende bewegingen ontfutsel ik de reden van zijn komst. Bij een val zijn zijn fietskleren in gatenkaas veranderd en hij is op zoek naar een nieuw strak pak. Gerustgesteld nestel ik me naast de toegangsdeur waar zich inmiddels een samenscholing van middelbare mannen heeft gevormd al ging het om de heropening van Yab-Yum. De hitsige menigte moet nog even geduld oefenen tot inderdaad een charmante doch niet schaars geklede schone de deur ontgrendelt. De ontremde meute heeft echter geen oog voor dit vrouwelijk schoon en stort zich als hongerige wolven op de sterk afgeprijsde artikelen.. Ik als alpha mannetje voorop. Snel, waar staat ie? De Cannondale Carbon Six die me op internet met zijn rood-wit-zwarte kleurstelling en mischien nog meer door zijn vriendelijke prijsstelling gek heeft gemaakt van begeerte. Het is nog niet zo gek als bij de dwaze dagen van de Bijenkorf waar vrouwen met bloeddoorlopen ogen elkaar aan de haren trekken om maar vooraan te kunnen staan bij het verdelen van de zwaar afgeprijsde lingerie. Maar de vlam kan ook hier in de pan slaan en zenuwachtig glijdt mijn blik over de rijen met overjarige maar niet minder blinkende raspaardjes. Ja, daar is ie! In een stofwolk schiet ik tussen de fietsrijen naar het object van mijn begeerte. Als een leeuw die zijn prooi bewaakt kijk ik grommend en grauwend om me heen of er geen aaseters op de loer liggen om mijn buit afhandig te maken. Maar niemand waagt zich in mijn territorium en strelend gaan mijn handen over de fraaie vormen als was het mijn eerste vriendinnetje. Wijs geworden door een voorval bij Ikea deze zomer laat ik de fiets niet meer los en binnen een mum van tijd sta ik met het stuur stevig in mijn knuisten voor de kassa.

 

Deze levensles wil ik de lezer niet onthouden; als je ziet dat er nog maar één tuinbankje ligt op de stapel van Ikea Delft waar je vanuit Haarlem speciaal naartoe bent gereden, denk dan niet “Eerst even een karretje halen”. U raadt het al. Toen ik terugkwam stond net iemand anders het pakket op zijn karretje te laden. Ik kon me wel voor mijn kop slaan. Nu ben ik niet voor één gat te vangen dus ik stalkte de betrokkene de halve winkel door om op een onbewaakt moment het pakket op mijn karretje over te kunnen laden. Maar bij de kassa moest ik mijn nederlaag erkennen. Vervolgens probeerde ik met het showmodel door de kassa te komen. Wat pas lukte na een viertal medewerkers met een toenemend aantal strepen op hun mouw met een mengsel van aardig doen, smeken, intimideren en dreigen tot verkoop geprobeerd te hebben over te halen. Maar dit terzijde.

 

Je moet niet denken dat je bij Van Herwerden als een broodje bij de bakker met een fiets onder je arm na het afrekenen naar buiten kunt stappen.. Ik werd meegetroond naar een soort ‘dark room’ waar ik me half moest uitkleden en waar vanuit mijn meest intieme delen allerlei lichaamsmaten werden opgemeten. Hoe druk het ook was in de winkel, er werd een uitgebreide analyse gemaakt van de gegevens, een computer uitdraai volgde en na raadpleging van de commander in chief kwam het groene licht voor eigendomsoverdracht. De fiets heeft de goede maat voor mij. Dat wist ik al meteen want ik rij al zeven jaar op de voorganger van deze fiets met dezelfde maatvoering maar ik liet ze maar begaan. Ik had het frameadvies van zeven jaar geleden, opgesteld in dezelfde winkel nog bij me. Grappig dat er dan toch weer andere maten uitkomen dan toen. Een kniesoor die daar op let en na aanbetaling werd de fiets apart gezet om hem een dag later met de auto op te halen. De volgende dag stond mijn nieuwe speeltje dus midden in de huiskamer te fonkelen. En jawel, gefronste wenkbrauwen van mijn wederhelft vielen mij ten deel. Ik zal me inhouden anders zou hier nu een verhandeling van enkele kantjes over de verschillen tussen man en vrouw volgen. Maar de fiets is hier het corpus delicti en na een avondje ongegeneerd staren naar het oogstrelende lijnenspel van mijn nieuwe aanwinst drong zich de vergelijking met mijn oude fiets op. Dat was ook een overjarig model Cannondale uit de uitverkoop. Vergelijk even mee:

 

2003

2010

frame aluminium

frame carbon

gewicht 9 kg

gewicht 8 kg

9 speed triple

10 speed triple

Shimano Ultregra

Shimano Ultegra 6700

remmen Cannondale (matig)

remmen Ultegra (goed)

cranckstel Ultegra (type stadsfiets)

Crankstel FSA BB30 (licht en stijf)

zadel Cannondale (slecht)

zadel Fiz:ik (prima, rij ik al jaren op)

zadelpen alu

zadelpen carbon

stuur/stuurpen alu

stuur/stuurpen alu

wielen Mavic (slap, fiets slingert bergaf)

Wielen Mavic Ksyrium Equipe ( zwaar maar stijf)

 

De fiets van dit jaar is dus op alle onderdelen behalve het stuur sterk verbeterd ten opzichte van zijn voorvader. Maar, hoor ik u al pruttelen; “Is natuurlijk veel duurder”. Nee wijsneus, de prijs is op de cent gelijk; 1999 euro. Hoezo inflatie in de euroregio?

 

advertenties