Dag 4 in de Dolomieten

Dag 4 – rustdag/Sella ronde/de andere helft van de route

 

Daan en Joop, Joop tegen al z’n principes in, hadden een volgdag in de auto ingepland vandaag.

Hierdoor werden ze ook gelijk voor de boodschappen verantwoordelijk gesteld, lijstje was samengesteld tijdens

het ontbijt maar had wat vertaling nodig. Limburgs is toch een apart taaltje.

 

Gijp en Sabine hadden voor hun eerste dag bedacht dat het Sella rondje wel een goed begin was voor hun aklimatisate.

En Ronald, Erik, Peter en Wilco gingen voor het laatste gedeelte van de route, met hierin de kuitenbijter de Passo de Giau.

Plannen waren dus gemaakt en moesten na een zeer uitgebreid ontbijt maar eens waargemaakt gaan worden.

Ronald, Erik, Peter en Wilco vertrokken vol goede moed via de Campolongo en een zeer lange afdaling richting de Giau.

Tijdens oversteek cq afdaling moesten er nog wat uitwijk manouvres gemaakt worden om dat de laatse reparaties nog aan

het wegdek uitgevoerd werden.

Resultaat een lekke tube bij Erik.

Na hem geholpen te hebben met het vervangen van z’n binnenbandje werd de rit hervat en werd de Passo de Giau

zichtbaar.

 

De klimgeiten Erik en Peter werden zichbaar nerveuzer terwijl Ronald en Wilco hun best deden ze zolang megelijk te volgen.

Tijdens de beklimming werden we door Daan en Joop vanuit de volgwagen moed ingeroepen.

Terwijl Ronald en Wilco hun eigen tempo naar boven reden was er schijnbaar toch een onderlinge strijd tussen Peter

en Erik gaande. Afloop kan ik helaas niet geven omdat de verhalen van hun ieder nogal verschillen.

(PS Erik: Peter en Erik gingen in een strak tempo de Giau op, waarbij Peter in het wiel van Erik bleef zitten.

Een 500m voor de top, zette Peter een krachtige versnelling in. Helaas zat er iets te weinig kracht achter en kon Erik langszij komen en de punten

voor het klimmersklassement pakken. Totaaltijd voor de Giau was 50 min, best aardig voor deze gemene pukkel.

Gelukkig stonden Joop en Daan met een heerlijke verfrissing boven te wachten en besloten we om een gezamenlijk

welverdiend bakkie te doen in het dorp onderaan de afdaling.

Het bakje koffie werd door een chagrijnige, lokale schoonheid bediend, wat weer koren op de molen was voor Joop.

Zijn charmes werden beloond met een foto van de opeens goedlachse, Italiaanse signorina met het van Doorn trico. (zie foto’s).

Echter hadden de renners nog een stukkie te gaan dus afrekenen en weer de pedalen op.

Laatse klim moesten er nog een “limburgse” inhaal manouvres uitgevoerd worden. Erik had nl een lokaal trico in

het vizier gekregen en werden Peter en Wilco verteld dat ze hun mond moesten houden.

Eenmaal binnen bereik en we weer mochten klimmen werd de renner een rode lap in het oog voor Erik.

Erop en erover en mocht er weer gepraat worden, met een grote grijns op Erik z’n gezicht.

Boven op de aangekomen nog wat fototjes genomen en was het alleen nog “maar” een afdaling richting huis.

Een kleine 85km, 2300 hoogtemeters en een heerlijk zonnetje was voor Erik, Peter, Ronald en Wilco hun laatste

trainings rondje in voorbereiding voor zondag.

 

Morgen is het de beurt aan hun om in de volgwagen te zitten en alle andere strijders van de nodige verfrissing

en aanmoedigende woorden te voorzien.

Gijp en Sabine hebben het Sella rondje op hun eerste dag zeer voorbarig volbracht.

Van het nodige uitzicht genoten, zelfs de lokale culturele hoogstandjes aanschoud en van hun bakje koffie op de Pordoi genoten.

Zij hebben besloten dat dit genoeg was voor hun voorbereiding en gaan morgen ook van hun rustdag genieten.

Morgenochtend komen de laaste strijders (leon en WIm) bij ons samenvoegen.

De spanning zal dan ook op gaan lopen want we kunnen onze startnummers op gaan halen.

wederom een zeer leuke en geslaagde dag gehad, waarbij Daan en Joop een super maaltijd hadden bereid (pasta, saus en een uitgebreide salade)

 

 

Zullen we dat morgen ook nog zeggen als onze voetballers de samba dansers gaan bestrijden? …..

advertenties