tussen de Wielen in de Ronde van Heeswijk Dinther op 22-03-2009

 

Door Martin van der Meijden

 

73 renners stonden er op de startlijst van de KNWU, maar ik heb zelfs nummer 90 aan de start zien staan. Het was dus een stevig peloton wat gretig stond te wachten op het startschot voor de 26 ronden koers door Heeswijk Dinther en het aangrenzende buitengebied. Een schitterende ronde heeft de organisatie hier neergelegd, met binnen de kom van het dorp alleen goed berijdbare klinkerstraten, met hier en daar een forse kuil die bij een onzorgvuldig gekozen lijn je edele delen een forse optater verkocht.

Het deel van het parcours buiten het dorp was asfalt en werd zwaar gemaakt door een stevige wind die het peloton op dit stuk vaak stil liet vallen. Vanaf het begin werd er direct volop gekoerst, gelukkig was ik hierop voorbereid en kon ik me goed verschuilen.

Na een aantal ronden gereden te hebben werd het tempo iets stabieler en werd het tijd om naar voren te rijden. Juist op dit moment gebeurde het dat zich een valpartij voordeed in de laatste haakse bocht voor het inrijden van het dorp. Ik zat op dat moment rond de 30e plaats en hoorde het kletteren van de fietsen en de kreten van de mannen rondom de valpartij. Iedereen kneep in de remmen en heel het peloton schoof in elkaar. Toen ik zelf op de plek des onheils aankwam zag ik tot mijn verbazing geen renners op de grond liggen. Toen ik eenmaal in de bocht zelf reed zag ik een kluwe van armen en benen in de sloot liggen. Omdat ik wat verder naar achteren reed wist ik niet precies wat zich in de voorste gelederen afspeelde. Ik hoorde de speaker zeggen dat het weer Marcel Alma in gezelschap van Roy Steuten en Michiel Bekker waren die aan de greep van het peloton ontsnapt waren. Zowel Alma als Steuten zijn bekend als notoire hardrijders, Bekker vorig jaar nog belofte kon het tempo van deze twee tempo beulen als enige volgen. De wind achterop het parcours zorgde er ook voor dat het peloton menigmaal stilviel waardoor een flinke achtervolgende groep ontstond met daarin onder andere Robert van Erp en Gert Verdijk. Het peloton maakte niet echt aanstalten om de jacht te open waardoor nog een aantal renners het hazenpad kozen. In totaal waren er 15 renners vooruit en het peloton reed voor de 16e plaats. In de laatste ronde reed er nog een drietal weg die met toestemming van het peloton de plaatsen 16 tot en met 18 gingen bezetten. Ik had een stukje gemist en was in de waan dat er slechts 6 renners vooruit reden, en dat we de andere groepen teruggepakt hadden. In de sprint van het peloton kon ik nog even testen wat ik bij de A kon met mijn sprint. Ik wist op het korte sprintje nog twee man te passeren en werd 7e van het peloton. Ik had een licht gevoel van euforie omdat ik nog in de veronderstelling was dat ik 12e of 13e geworden was.

Mijn droom viel in duigen toen Jochem van der Doelen me vertelde dat er 15 mannen vooruit waren in plaats van de 5 die ik dacht. Ik heb toch een goed gevoel overgehouden aan deze koers, ik moet toch eerst leren met A amateurs te koersen. Het tempo ligt weer een stukje hoger, In de koers worden snelheden gereden waar de gemiddelde B amateur zijn handen vol aan heeft in de sprint en de onderlinge verschillen zijn een stuk kleiner. Het feit dat ik bij mijn tweede wedstrijd al mee kan geeft wel uitzicht op de komende koersen waarin ik zeker verwacht in de prijzen te gaan rijden.

Volgende week staan we aan de start in Moerdijk bij de amateurs van de BWF.

Ik heb er nu al zin in.

 

Tot bij de volgende koers!

advertenties