Trainingsupdate Jos de Boss deel 2 – 06-05-2009

Meestal gaat het goed maar soms iets minder, deel 2

Ik sloot 20 april af met de opmerking en nu kan het trainingsprogramma geïntensiveerd worden. In de week van 20 april nog maar twee trainingen totaal 150 km. De week daarop 390 km inclusief de Shimano Fiets Challenge. Dus de stijgende lijn was er.

Shimano Fiets Challenge ging naar mijn gevoel eigenlijk wel aardig. Vooraf had ik met Wim Lexmond de gediscussieerd gaan we 100 of 150 km rijden? We wisten dat er op ons gewacht zouden moeten worden omdat ons tempo wat minder is. Dit vonden jullie geen probleem (klasse) Met Wim afgesproken dat we zouden kijken hoe het ging. Waren we nog goed dan zouden we doorrijden. Zou het gaan regenen dan was 100km meer dan voldoende. Gelukkig is het de hele dag droog gebleven dus dit excuus konden we niet gebruiken om 100 km te rijden.

Ik heb dit jaar nog geen meter bergop gefietst dus ik zag Fiets Challenge ook als een ultieme training voor de dolomieten. Hartslag zo rond de 150-155 houden dan zou ik een heel eind moeten kunnen komen. Dat ik nog niet bergop had gefietst was kennelijk niet te merken want ik heb Wim niet meer gezien, terwijl ik voor mijn gevoel toch wel rustig reed. En dat na een koude start en meteen de Vaalserberg op. Na de eerste steile beklimming heb ik nog een minuut of 5 op Wim gewacht. Omdat ik het koud kreeg ben ik zonder Wim verder gegaan.
Ook ik ben nog een stukje verkeerd gereden zodat ik in tegengestelde richting de eerste verzorgingspost bereikte. Hier heb ik de tijd genomen om te drinken en te eten, je weet immers niet of Wim nog in het zicht komt. Na de verzorgingspost ik kwam al gauw voor de beslissing te staan ga ik 100 of 150 km rijden. Deze beslissing was niet zo moeilijk. Ik voelde mij nog redelijk dus 150 km rijden. Bij de tweede verzorgingspost weer de tijd genomen om te eten en te drinken. Dat het nog redelijk ging blijkt wel omdat ik door niemand meer werd ingehaald. Nu kon dat bijna niet meer omdat er nog maar weinig fietsers achter mij reden. Wel haalde ik nog anderen in. Maar na Gulpen was het echt over met mij. Toen was het harken naar de finish. Die passeerde ik, zoals mijn hartslagmeter aangaf in een netto fietstijd van 6 uur en 31 minuten. Al met al ben ik toch tevreden en dacht dat ging best goed.
Na de finish weer terug gereden naar de start. Van daar zou ik net vertrekken naar de plaats waar de auto geparkeerd stond toen Ramon riep. Hij was richting start gegaan om mij op te halen. Direct de fiets in de auto en richting Woerden vertrokken. Klasse Ramon dat je gewacht heb!

Maar soms gaat het ook minder goed….
Dinsdag was ik wat aan het rommelen in de schuur. Mijn schoenveter was losgeraakt. Je kunt wel raden wat er dan gebeurt. Gevallen natuurlijk. Dat is het ergste niet als er niet allerhande rommel in de schuur staat. Ik ben met mijn rechter bovenbeen op een houtenbankje terecht gekomen. Aan het been is niets te zien maar de spieren hebben een flinke opdonder gehad. Door de val ben ik ook door mijn linker enkel gegaan. De enkelband is opgerekt of gescheurd. Dit heeft tot gevolg dat mijn voet flink dik is en blauw ziet van mijn tenen tot mijn hiel. Vandaag ben ik even op de fiets naar het centrum geweest. Ik wilde kijken of ik vanavond wat op de Tacx aan de gang kon. Dit viel niet mee. Dat wordt nog geen Tacx. Niet mijn enkel maar van mijn rechterbovenbeen heb ik het meeste last. Op dit moment schuifel ik als een oude man wat rond. Niettemin hoop ik toch donderdag 21 mei aan de start te staan in Maastricht.

Jos de Boss

advertenties