Tour de Vogezen 2009

Tour de Vogezen, Team Infa
Door: Ronald Stalenberg

Vrijdag 1 mei 2009
Van vrijdag 1 tot en met dinsdag 5 mei 2009 is een deel van team Infa gaan trainen in de Vogezen. Op vrijdag 1 mei stond ik al om 05.40 uur op de stoep bij Irma en Andries om de laatste spullen in te laden en de fietsen achterop de fietsendrager van Andries z’n auto te plaatsen. Om 06.15 uur vertrokken wij, Irma, Andries, Frans, Nick, Ron van Rijswijk en ik (Ronald Stalenberg) naar Corcieux. Huub en Jaap komen ons vanaf zondag gezelschap houden. Na een rit van ca. 7 uur kwamen wij om 13.15 uur aan bij Village des Bans in Corcieux waar wij 2 stacaravans hadden gehuurd. De receptie was gesloten, dus wij moesten wachten tot 14.00 uur. Dus eerst maar een kop koffie gaan drinken in het dorp.
Om 15.15 uur zaten wij op onze fietsen voor een korte verkenningsrit. We beginnen deze 1e dag vanaf de camping in Corcieux en slaan in het centrum rechtsaf de route du Plafond op en "bedwingen" als eerste de Col de Plafond op ruim 500 meter. Boven aangekomen slaan wij linksaf de D8 op richting Anould en Fraize. In Fraize (op 505 meter) slaan wij de D23 op en beginnen aan de klim van 4 km naar de Col de Mandray (694 m). De eerste echte klimmeters voelen goed aan. Vanaf deze col dalen wij door de bossen over smalle wegen af. Even verderop beginnen wij aan een beklimming van nog eens 9 km naar de Col du Pré-des-Raves (1005 m) met stijgingspercentage tussen de 3 en 6%. Dat begint ergens op te lijken. Verder staan die middag nog de Col de Bagnelles en de col de Bonne Homme (949 m) op het programma met stijgingspercentages oplopend tot 7,5%. Kijk nu hebben wij het ergens over. Na 3 uur fietsen komen wij weer terug op de camping. De 1e rit zit er na 69 km en 1160 hoogtemeters op.
Nick en Frans zijn vanavond onze meesterkoks en bereiden een overheerlijke nasi-maaltijd voor ons. Hier geven ze mij inzage in hun geheime recept.

‘s-Avonds onder het genot van een fles wijn “tafelen” wij nog gezellig na over onze eerste dag en over de "grote dag" op 4 juni, verzetjes, voeding, gewicht, voorbereiding in Frankrijk etc. Voor wij er erg in hadden was het 23.15 uur. Tijd om naar bed te gaan.

Zaterdag 2 mei 2009
Voor deze dag hadden wij grootse plannen. Het liep echter iets anders. We kwamen wat laat op gang. Eerst ontbijten, dan ook nog even koffie leuten. Pas om 10.00 uur beginnen wij onze rit. Vanuit Corcieux gaan wij weer de Col de Plafond op en gaan nu rechtsaf richting Gerardmer om daar te beginnen aan de 11 km lange klim naar de Col de la Schlucht (1139 m) met stijgingspercentages tot zo’n 7%. Boven aangekomen zouden wij zo de skilift in kunnen stappen. Er ligt nog voldoende sneeuw. Dat is te voelen ook want het is er erg fris. Berg op rijden wij nog in het zonnetje. Boven aangekomen zien wij dat het aan de andere kant zwaar bewolkt is en in de verte regent het.

Er onstaat enige discussie over de te volgen route. Uiteindelijk besluiten wij toch over de D417 af te dalen richting Munster, om ergens halverwege "om" de berg heen te rijden naar – tenminste dat dachten wij toen nog – het mooie weer. Net voor Munster slaan wij bij Weier linksaf de D11V op en beginnen aan de klim van de Col du Wettstein (880 m). De weg slingert zich door een schitterend landschap geleidelijk omhoog. Als ik boven ben aangekomen begint het nog harder te regenen en de lucht wordt gevaarlijk zwart. Ook beginnen wij de 1e onweersklappen dichterbij te horen. We dalen over soms smalle weggetjes door dichte bossen met bemoste woudreuzen af over de D48 langs het Lac Blanc om vanaf ca. 450 m via de Collet du Linge en het Lac Noir richting de Col du Calvaire op 1144 m hoogte door te klimmen. Het weer wordt ondertussen slechter en slechter. Inmiddels zijn de regenbuien overgaan in hagel- en donderbuien. De bliksemslagen beginnen steeds dichterbij te komen. Onder het motto "Opgeven is geen optie" strijden wij tegen kou, regen en wind. We slaan linksaf de Route de Crêtes op. Deze weg op zo’n 1200 m hoogte is net weer gedeeltelijk open voor het verkeer (fietsers). Het begint gelijk goed, want wij moeten op het eerste stuk al een paar keer door de sneeuw!!! heen rijden. Voorzichtig manoeuvreren wij over de besneeuwde wegen. De gedachte aan een hete douche en een warme houtkachel worden steeds aantrekkelijker. Na anderhalf uur flink doorgestampt te hebben kom ik vlak achter Frans weer aan op de Col de la Schlucht. Irma is zou koud aangekomen dat zij geholpen moet worden bij het afzetten van helm, bril, handschoenen e.d. Een groep motorrijders ziet dit “schouwspel” aan en staan spontaan op om Irma en de rest van de groep warm te laten worden bij de houtkachel. Uit onze schoenen komt een stortvloed aan water vloeien. De kachel wordt flink opgestookt zodat wij ook onze kleding kunnen laten drogen. Bij een kop warme chocolademelk en een ietwat koude crêpe komen wij weer wat op adem. Een aantal bikkels besluit af te dalen naar Gerardmer om de auto op te halen en de achterblijvers boven weer op te halen. Deze tocht zit er na 75 km en 1500 hoogtemeters voor ons noodgedwongen op.
Het avondeten wordt dit keer verzorgd door Ron en mij. Er staat Spaghetti a la “RonRon” op het programma. We laten het ons goed smaken.

Zondag 3 mei 2009
Irma en Ron besluiten deze dag vooruit te rijden en niet te wachten op de aankomst van Huub en Jaap, die om ongeveer 10.15 uur zullen arriveren. Ik besluit met hen mee te gaan. We spreken met de rest van de groep af elkaar in Cornimont te ontmoeten.
Vanuit Corcieux rijden wij de bekende weg richting Gerardmer. Onderweg "nemen" wij nog even de Col de Martimpre (800 m) om vanaf 600 m weer te beginnen aan de klim naar de Col de la Schlucht. We komen weer langs het prachtige Lac de Longemer. Het klimmen gaat ons steeds beter af. Belangrijk is dat je in je eigen tempo kan rijden en dat je hartslag niet te hoog laat oplopen. Net onder de top wacht ik op Ron en Irma, die in ongeveer hetzelfde tempo omhoog komen rijden. Ron moet soms even “gas” geven om Irma voor te blijven. Ik leg beide “kemphanen” nog even vast op de foto als zij de laatste meters afleggen. Gezamenlijk beginnen wij op een slechte, deels natte weg aan de afdaling naar La Bresse over de D34d. Halverwege slaan wij linksaf en beginnen aan de 7 km lange beklimming van de Col de Bramont (956 m). Een lekkere klim die niet echt steil overkomt met stijgingspercentages tot 7%. Met Irma en Ron begin ik aan de afdaling richting Kruth. Beneden wachten Ron en ik weer op Irma om gezamenlijk te beginnen aan de beklimming van de Col d’Oderen (884 m). Een korte, 7 km-lange , klim met een gemiddeld stijgingspercentage van 6%. Vervolgens begint de afdaling naar Ventron waar ik even een sms’je stuur naar Frans waar zij blijven. Ron heeft de spirit er goed in zitten. Hij daagt Irma uit om ons niet te laten inhalen voor het afgesproken punt in Cornimont. Dat moet lukken! Via de route de Remiront slaan wij in Les Baranges rechtsaf en rijden vervolgens al snel Cornimont binnen. Net als wij een leuke boulangerie hebben gevonden komen Frans, Jaap, Huub, Andries en Nick de hoek omzeilen. Gezamenlijk genieten wij van koffie met heerlijk Frans gebak. Na deze rustpauze beginnen wij aan de beklimming van de Col de la Vierge (1066 m). Onderweg passeren wij ook nog de Col des Echarges en de Col de Bockloch. De afdaling naar La Bresse gaat over een smalle weg vol met gaten en ook nog eens 13% naar beneden. Opperste concentratie was nodig. Gelukkig komen wij allen heelhuids beneden. Na La Bresse (op 645 m) gaan wij over de D34 over de Col de Grosse Pierre op 955 m om vervolgens weer af te dalen en weer te klimmen naar de Col de Haut de la Cotez (799 m). Via Gerardmer rijden wij gezamenlijk de Col de Martimpre op richting Corcieux.
Vandaag hebben wij 129 km gereden met 2533 hoogtemeters. De beklimmingen worden langer en wat steiler. De benen voelen nog steeds goed aan. Morgen staat de "Koninginnerit" op het programma.

Maandag 4 mei 2009
Vandaag staat de "Koninginnerit" op het programma met cols als de "Platzerwasel" en de "Grand Ballon".
We beginnen vandaag op de Col de la Schlucht. Het is er om 09.30 uur nog 4° C!!. Dit keer zijn wij beter voorbereid. Een lange broek en lange mouwen met windstopper. Vanaf deze col beginnen wij aan 25 km afdaling naar Munster. Hier beginnen wij over de D27 vanaf een hoogte van 375 m aan een klim van 17 km, waarvan de laatste 7 km met stijgingspercentages boven de 8-9% (en oplopend tot 14%) naar de top van de Col de Platzerwasel op bijna 1200 m. Deze col is vergelijkbaar met de Alpe d’Huez alleen iets korter. Ook de Tour komt hier dit jaar overheen. De bordjes staan er al. Wij beginnen weer in ons eigen tempo aan de beklimming. Het fenomeen Andries met Jaap in zijn kielzog zijn al snel uit het zicht verdwenen. Zelf weet ik het “treintje” Nick en Huub op deze klim voor te blijven. De beklimming ging best lekker. Op aanraden van Frans worden hier de lichtste verzetjes uitgeprobeerd. Het schakelen gaat goed, we horen geen rare bijgeluiden. Boven wachten Andries (op hem staat echt geen maat!) en Jaap mij al op met een blik waar blijf je nou? We wachten op de anderen en nadat wij weer de nodige koolhydraten hebben ingeladen starten wij de afdaling richting Le Markstein. Over heerlijk brede wegen met onderweg schitterende vergezichten dalen wij af. Jaap voorop en met Ron achter mij dender ik met ruim 65 km naar beneden. Je moet er niet aan denken dat er iets met je gebeurd. Toch blijft afdalen ontzettend gaaf om te doen. Onderaan gekomen gaan wij met Frans voorop via de D430 naar Guebwiller in een gangetje van zo’n 45 km/u. Hier nemen wij eerst een pauze. Na wat zoeken komen wij terecht bij een boulangerie waarvan de eigenaar vroeger (hij heeft nu een bierbuikje) ook wielrenner is geweest. De koffie met gebak ging er weer goed in. Met onze buikjes volgeladen beginnen wij vanuit Soultz-Haut-Rhin op 271 m aan de 18 km lange klim naar de top van de Grand Ballon op een hoogte van bijna 1400 m. De eerste 4 km gaat rustig omhoog daarna komen wij niet meer onder de 7%. Onderweg passeren wij "en passant" ook nog even de Col Amice. Halverwege roept Frans van achteren dat ik naar rechts moet kijken. Wauw!, wat een adembenemend uitzicht. Door het mooie weer kijk je zo de Rijnvlakte in en zie schuin rechts zelfs het Zwarte Woud voor mij opdoemen. Vlak achter Nick en Huub (die hangt weer eens aan het touwtje bij Nick net als in die reclame van Pijnenburg) bereik ik de top van de Grand Ballon. Ondanks het mooie weer is het er koud, maar wel erg mooi met al die sneeuw die er nog ligt. Op mijn lange mouwenshirt komen aan de buitenkant de ijskristallen te voorschijn. Als iedereen er is gaan wij verder over de D 431, de Route de Cretes. We blijven op een hoogte van 1100-1300 m tussen de sneeuw door rijden. Het blijft genieten met een blauwe hemel en een mooi schijnend zonnetje. Bij Le Markstein besluiten Frans, Jaap, Andries en ik nog een paar extra colletjes mee te nemen. De anderen vervolgen de Route des Cretes naar de Col de la Schlucht.
Bij Le Markstein dalen wij via de "Vers Markstein" en de "Vers Kruth" af naar Wildenstein, waar wij met z’n vieren beginnen wij aan de beklimming van de Col de Bramont vanaf de zuidzijde die we eerder al eens zijn afgedaald. Vanaf de top dalen wij een klein stukje af om daarna via de Route des Americains (ideetje van Jaap) met een venijnig klimpercentage van boven de 10% over een deels slechte weg weer op de Route des Cretes uit te komen voor de laatste 9 km naar de Col de la Schlucht. We stijgen en dalen over heerlijke brede en rustige wegen met op het laatst nog een paar lekkere haarspeldbochten, waarna ik op de macht de laatste meters naar de top "opspurt". Boven aangekomen zitten Irma en Ron ons in het zonnetje bij een bak koffie al op te wachten. Nick en Huub zijn alvast naar de camping gereden voor het bereiden van de avondmaaltijd.
Deze "Koninginnerit" eindigt na 133 km en ruim 3000 hoogtemeters.

De afgelopen 4 dagen hebben wij bij elkaar 410 km gereden en iets meer dan 8200 hoogtemeters onder de wielen weggereden. Al met al een goede voorbereiding voor onze deelname aan de Alpe d’Huzes op 4 juni 2009.

advertenties