Jos de Boss(Klos!): Een fietstocht van…

Een fietstocht van …..

 

Aan het begin van het seizoen had ik een aantal doelen gesteld. Een van die doelen was het fietsen rond het IJsselmeer in twee dagen. De 1e dag Woerden-Lemmer 225 km en de 2e dag Lemmer-Woerden 175 km, totaal 400 km. Ik zou dit rondje voor de 8e keer rijden. Met de Cric nog in benen zou dit geen probleem moeten zijn voor vrijdag 4 en zaterdag 5 september.

 

Aan het begin van de week waren de weersverwachtingen niet al te goed. Naarmate de week vorderde werd de verwachting steeds slechter. Op vrijdag werden er forse buien met windkracht 8-9 verwacht. Dus toch nog maar even een regen jackje gaan halen. Op donderdag alvast mijn tas op het vertrekpunt gebracht zodat ik niet met een tas op mijn rug naar het vertrek hoefde te rijden. Daar heb ik meteen geregeld dat erop zaterdag ook een herstelbiertje gedronken kon worden. Met een gerust hart kon ik dus gaan slapen. Van dit slapen is weinig terecht gekomen. Steeds hoorde ik de regen rijkelijk neerdalen en bijna begon ik te zingen: “Hoor de wind waait door de bomen, makkers staakt u wilt geraas”

 

Kwart over vijf, een kwartier voordat de wekker zou aflopen, ben ik opgestaan. Op mijn gemak nog even onder de douche, het nodige eten en drinken, bidons vullen, regenjack aantrekken en Connie gedag gezegd. Van Connie kreeg ik nog mee voorzichtig te doen. Daarna schoenen aan, helm op, fiets uit de schuur en vertrekken, tijd 06.15 uur.

 

Mijn weg naar de openbare weg bestaat uit 18 meter brandgang, daarna een haakse bocht van 90 graden en daarna weer 20 meter http://www.markinbeeld.nl/0806/hansaplastaward.jpgbrandgang.

In de brandgang voorzichtig rijden want het was nat, bij de bocht aangekomen met mijn rechterhand de schutting pakken zodat de haakse bocht makkelijker genomen kan worden. Hier ging het fout. Als ik naderhand terug kijk dan denk ik dat de combinatie nat en blad mij fataal is geworden. Mijn voorwiel gleed weg en ik begon aan mijn val. Ik denk dat ik, om mij zelf voor een val te behoeden, de schutting te lang heb vastgehouden. Het hielp niet want ik viel toch. Ik lag nog niet op de grond toen zag ik mijn arm al voorbij komen in een stand die niet natuurlijk was te noemen. Toen ik op 30x 30 cm betontegels tot rust was gekomen was er maar een conclusie mogelijk, arm gebroken.

 

Nadat ik mij onder mijn fiets vandaan had gewurmd ben ik voorzichtig weer terug naar huis gelopen. Nadat ik op de deur had geklopt gauw een tuinstoel opgezocht want het licht begon al redelijk uit te gaan. Connie komt bij de achterdeur en schrikt zich rot want zij ziet mij onderuit gezakt in de tuinstoel zitten. Waar is nu de rot sleutel vraagt ze zich af. Na wat zoeken komt de sleutel toch boven water. Ze komt terug bij de achterdeur en ziet dat de tuinstoel leeg is. Bij Jos was het licht echt uitgegaan, hij lag op de grond voor de deur.

 

jossdeboss.JPGIk ben op de bank in de kamer terecht gekomen. Wat nu? Taxi bellen. Maar dat valt zo vroeg niet mee. Er wordt niet opgenomen of er zijn nog geen chauffeurs. Eerst maar even naar de ploeg bellen dat ik niet kom en of er iemand is die mij naar het ziekenhuis kan brengen. Ook dit lukt, niet de telefoon wordt niet opgenomen. Na een boodschap te hebben ingesproken proberen een kennis bellen. Weer mis, hij was net vertrokken.

Een betere dag:Met Gerrit bij de Cric aan het herstelbier…

Meestal is Gerrit van Doorn er om de fietsers succes te wensen dus die maar proberen. Dit was een goede gedachte. Korte tijd later stond Gerrit op de stoep. Op naar het ziekenhuis met dank aan Gerrit.

 

Nadat er foto’s waren genomen niet om te kijken of mijn arm gebroken was want dat was wel duidelijk maar om de van de plaats en de aard van de breuk vast te stellen heb ik nog wat pillen en een morfine injectie tegen de pijn gekregen. Daarna is er, zo goed als mogelijk was, een spalk aangelegd en een recept voor pijnstillers uitgeschreven. Kwart voor tien, ik kon weer naar huis.

De fietstocht van 400 km werd? Een fietstocht van …..18 meter

 

Hoe gaat het nu verder met mij?

Rontgen.jpg rontgen image by Yehia

De pijnstillers helpen mij er wel door heen. Slapen moet zittend in een tuinstoel en zelfs dat lukt wel met dank aan de pijnstillers want daar wordt je toch wel behoorlijk suf van.

 

Maandag ben ik weer in het ziekenhuis geweest. De spalk is verwijderd omdat die geen enkel nut had. Uit de foto’s bleek dat de  breuk nog 5 cm boven de spalk zat ondanks het zo hoog mogelijk aanbrengen van de spalk. Het aanbrengen van een pen of plaat in mijn bovenarm is niet of nauwelijks mogelijk omdat er geen plaats is voor de schroeven die de pen of plaat op zijn plaats moeten houden. De breuk zit zo hoog dat de schroeven in het gewricht zouden komen. Genezing moet zonder tussenkomst van gips, pen of plaat tot stand komen. Dit kon wel geruime tijd in beslag nemen volgens de chirurg. Op mijn vraag of 4 of 10 weken een geruime tijd was kreeg ik als antwoord dat ik wel met 10 weken rekening kon houden

Dus dat wordt nog wel even pijnstillers slikken en slapen in een tuinstoel. Nu nog maar 67 dagen.

Dit zijn dus de gevlogen van…. Een fietstocht van …..18 meter.

 

Jos de Boss

 

advertenties