Hoek van Holland – Den Helder 2009 – Weer een drama?!

Weer een drama?!


Datum: 01-11-2009

Door: Leon van der Ster

Wat een drama! Nu een keertje niet de rit zelf, maar de rit met de auto terug….Op een doodnormale zondagmiddag, waarbij weer en

wind niet gespaard werden, voelde menig inwoner van Nederland zich

weer geroepen om de auto te pakken. Blijf toch gewoon een keertje bij man/ vrouw en de eventuele kinderen lekker thuis…Spelletje doen met de familie. Lekker ouderwets genieten. Nee, TV en computer blijven uit. Jij bent aan zet en jij gaat jezelf en je gezin vermaken met bijvoorbeeld een bordspel. Leuk toch….Had ik ook geen 1,5 uur extra reistijd gehad en hadden we met zijn allen ook nog het milieu bespaard. En wat denk je dat dit met je relatie doet. In een land waar meer dan 1 op de 3 relaties stuk loopt, is een beetje quality time zeker geen overbodig

http://4.bp.blogspot.com/_FIHXk80R160/SSrG3wHc24I/AAAAAAAAAWg/GdWhZw1pzQo/s400/TrafficJamSign.jpg

e luxe…En het belangrijkste is, je hebt weer wat krediet opgebouwd bij je partner. Mag jij de volgende keer ook een dagje op de fiets doorbrengen van Hoek van Holland naar Den-Helder!

Ja, een dagje is het wel geworden. ’s Ochtends om 4.45 al de eerste twee

rijstepuddinkjes naar binnen gewerkt. Never change a good habit! Vervolgens nog even tot 5.15 een beetje luieren in bed en om 6.45 de auto in. Iets voor half zeven in HvH. Vandaag stonden naast ondergetekende, Daan, Christian en onze klepper, e

n bij gebrek aan vorm van de eerder genoemden ook onze troef, Dirk aan de start. Ook Peter stond namens Wtc Maas~Waal aan de start.

http://treffers.punt.nl/upload/file_(336_x_316).jpg

Helemaal super was dat we vandaag ook konden rekenen op ondersteuning van Joop (na de ‘you tube hit’ van zijn wielreparatie eenhttp://treffers.punt.nl/upload/file_(336_x_316).jpg http://treffers.punt.nl/upload/file_(336_x_316).jpgveelgevraagde mecanicien binnen de wielerwereld) en Herman (wie op handen en voeten wordt gedragen voor zijn geprezen wielerzendelingenwerk in Ethiopië, zie zijn verslagen!). Is altijd ook even puzzelen hoe de logistiek bij een dergelijke tocht het beste kan worden ingevuld. Uiteindelijk reed Joop met de bus van Christian van HvH naar Den-Helder en Herman met mijn auto, zodat ik vanuit Den Helder zelf ‘lekker snel’ naar huis kon rijden (2 uur en 45 minuten!).

fail-owned-penguin-photographer-fail

Maar nu de ‘wedstrijd’. Was behoorlijk gespannen (lees: stresskip) en wist echt niet wat me te wachten stond. Joop gaf nog even zijn advies over de juiste bandenspanning wat ook daadwerkelijk goed heeft uitgepakt! Onderweg zorgden Herman en Joop ook voor de bevoorrading en was Herman tevens onze ‘huisfotograaf’ voor vandaag. Oh, ja…had ook nog bijna ruzie met een paar ‘hooligans’ toen ik een parkeerplek voor de bus van Christian probeerde te bewaken.

 

Bij de start stonden alle cycloteamrenners redelijk goed voorin (lees 1e 100). Het was dus wachten op het startsignaal. En net als bij elke andere marathonwedstrijd, werd ook vandaag het tempo gelijk behoorlijk opgeschroefd. Ik reed tot mijn verbazing met gemak naar voren…totdat…drijfzand en mulzand daar een einde aan maakte. En dat was al binnen de 1e kilometer….Had ik nu maar even een stukje verkend! Ik hield er mijn koppie niet bij en wilde maar op de fiets klimmen. Keer op keer kwam ik weer vast te zitten en viel weer bijna om. Prutswerk! Een stukje rennen had me de aansluiting met de voorste groepen wellicht niet gekost (moeilijke zin, vanwege de dubbele ontkenning hè). Nu kon ik de voorsten al bijna niet meer zien. Concentreerde me dan maar op mijn hoofddoel voor vandaag, namelijk uitrijden. Dit is op zich al een hele kluif. 135 kilometer, waarvan meer dan 115 over het strand mag met recht een ‘PRESTATIEtocht’ worden genoemd!

 

Na zo’n 7 kilometer kwam voor mij het tweede loopstuk er al aan. We moesten hier de duinen in. Uiteraard door het mulle zand en dat is zo zacht gezegd niet echt mijn specialiteit…(dat had ik ook in Drunen ondervonden!) Ondanks dat ik moest lopen, bleek mijn voetbalverleden me hier toch wel te helpen. Een beetje rennen gaat me nog redelijk (nee, niet goed, zeker niet uitstekend, maar redelijk) af en wist op deze strook weer aansluiting te vinden met het achterste deel van het ‘peloton’. Ook Daan kwam ik hier tegen. Door gebrek aan trainingsarbeid verkeerde Daan nog niet in de weergaloze vorm van vorig jaar. Hij werd toen keurig 28e!

 

In een groepje van een man of 10 denderden we richting Scheveningen. Hier moesten we het zand weer af en mochten we een http://johnfenzel.typepad.com/john_fenzels_blog/images/2008/01/21/img8.jpgstukje asfalt meepikken. Bij het opnieuw opdraaien op het strand, maakte ik de beginnersfout door niet vol naar beneden te rijden, zoals Daan dat wel deed. Gevolg…kwam weer stil te staan en zag zo het groepje wegrijden. Uiteindelijk een kilometer alleen gereden totdat ik iemand oppikte. Samen een paar km. gedraaid en weer iemand opgepikt. Met zijn drieën tot net na Katwijk lekker kop over kop gereden, al hadden ze beiden niet echt de intentie om nog naar voren op te schuiven. De groep van Daan zag je zodoende echter met de kilometer verder uitlopen…Op dit stuk, zo hoorde ik achteraf, had Daan ook nog een meeuw aangereden! Bij Noordwijk werden we gelukkig opgevist door een groepje van een man of 7. Hier zaten ook een paar notoire hardrijders bij en dus ging het tempo lekker de lucht in. Zelf ook het nodige kopwerk gedaan, de benen voelden op zich goed.

 

Na zo’n 50 kilometer kregen we gezelschap van Jan de Jager (6e in 2008). Deze klepper kwam van een lekke band terug en liet onze groep achter zich. In het begin had hij nog een paar man in het wiel hangen, maar van deze groep was ik de enige die af en toe op kop kon komen. Toen we het strand afreden naar IJmuiden was ik de enige die hem kon volgen en toonde op het asfalt mijn goede wil door van hem over te nemen. Ik liet hem wel de langste aflossingen doen, aangezien hij toch een stukje sterker was en ik nog niet te diep wilde gaan. Het was immers nog een behoorlijk eindje…

 

We pikten de nummer 3 van de vrouwen, ‘thuisrijdster’ Merel Koenen hier op. Zij heeft het asfaltstuk nog op de bagagedrager van Jan (en alleman) mogen hangen …grote klasse hoe zij er op deze strook wel bij bleef terwijl menig mannelijke mountainbiker regelrecht uit het wiel werd gereden..Het ging ook regelmatig boven de 40 hier.

 

Gelukkig kon ik nu wel door het mulle zand het strand op komen en wist het gat met Jan beperkt te houden en hij hield zodoende

http://www.swaboladies.nl/wp-content/uploads/gabrielle_rovers384x532.jpg

zijn benen even stil, zodat ik kon terugkomen. We haalden na een paar kilometer de nummer 2 van de vrouwen in (was toen nog Gabrielle Rovers, de uiteindelijke winnares!). Zij kon nog even ‘een lift’ van ons krijgen. Mijn moraal was inmiddels door deze inhaaltocht weer gestegen en de pijn in mijn benen kon ik hierdoor grotendeels onderdrukken. Ik kon hierdoor ook weer flinke stukken op de kop komen en dat gaf extra moraal.

Toen Jan van deze groep wegreed, sprong ik er naartoe. Er sloot nog een derde renner aan, maar die bleef alleen maar in het wiel plakken.. Heb ik zo’n hekel aan!

 

De 1e vrouw in koers was toen nog de Belgische Kim Saenen en deze lag maar een paar honderd meter voor op de nummer 2. Zal een mooie finale hebben opgeleverd. We wilden echter geen koersvervalsing en sprongen via ‘een stukje om’ uit haar wiel en zo reden Jan en ik nog een klein uurtje samen. Hij 80% van het kopwerk, ik zo’n 15 en de resterende 5% kwam van de individuen die we inhaalden en die dachten eventjes te kunnen aanpikken..

 

 

Was wel leuk dat Jan een tellertje op zijn stuur had (en dat ik deze ook kon zien als ik naast hem reed). Op de hardere strandstukken reden we constant tussen de 38-40 km!! En het mooie was, dat ik nog steeds niet in het rood reed. Door de Teff gelletjes bleef ik ook over voldoende energie beschikken. Als het zo doorging zal ik zo rond de 4 uur finishen en schatte in dat ik dan toch nog bij de 1e 30 zal kunnen zitten. Bij het inhalen van de 2e dame haalden we ook Daan nog bij. Aan zijn http://rlv.zcache.com/bike_nerds_clydesdale_club_pedal_till_you_puke_tshirt-p235997967191233175a8wc8_400.jpg

gezichtsuitdrukking te zien, had hij het toen wel een beetje gehad…Dit gold ook voor Christian die we letterlijk en figuurlijk groen/geel (zijn maaginhoud bleek ergens nog ter hoogte van Schoorl op het strand te liggen), een paar kilometer verder pas opraapten.

 

Bij Petten sloeg het noodlot helaas toch toe. Hele tijd op het strand geen lekke band gekregen, rijd je op een keurige asfaltstrook komt er een scherp puntje van een schelpje door mijn buitenband heen. Was zelf al een paar minuten aan het klooien toen redder in nood Christian mij verder hielp met het verwisselen van de achterband. (ik moet toch eens een keer een spoedcursusje krijgen van je!). Zo’n tien minuten vertraging opgelopen en nog erger, Jan de locomotief was weg!

 

We wachtten even op de volgende groep, maar Christian stapte bij dit 100km-punt bij Joop in de bus en hield het voor gezien. Darmklachten waren de belangrijkste oorzaak hiervan.

 

Kwam op den duur alleen te zitten en voelden mijn achterband steeds slapper worden. Ja, hoor…nog maar net weer een paar

http://www.swancharities.org/images/roadtrip/P1020036.jpg

kilometer op gang en weer een lekke achterband. Helaas zo stom om maar 1 reservebandje mee te nemen en dus zat er niets anders op dan het laatste stukje te lopen. Tenminste ik dacht dat we nog maar een paar kilometer moesten. Bij navraag bleken dit er echter nog zo’n 7 km. te zijn. Dan maar overstappen op een alternatief: test je materiaal onder harde omstandigheden. Hoe houdt een draadband zich als er geen lucht meer inzit?? Fietsen met een platte achterband bleek warempel nog te gaan ook. Werd wel aan alle kanten voorbij gereden en een mooie positie kon ik nu echt vergeten, maar mijn 1e doel moest en zal ik vandaag ook halen. Na nog 1,5 km. over het asfalt wist ik in 4.29.00 te finishen met een (voor mij) nietszeggende 102e plek.

Bij de finish bleek Dirk al een half uur binnen. Hij was gefinisht als 24e (!!) met een goede tijd van 4.00.24. Helaas moest hij op een zwaar stukje zuigend strand de kopgroep net laten lopen en kwam een tijdje alleen te zitten en moest toen wachten op de volgende groep. Enige kritiekpuntje van de dag was dat de auto’s met onze droge spullen pas een kwartier na mijn binnenkomst er waren. Joop en Herman hadden namelijk eerst Daan en Christian opgepikt. Gevolg was dat Dirk al meer dan een half uur zat de blauwbekken in de kantine…..Maar dit moeten we alleen als verbeterpuntje meenemen, verder één en al lof!

 

Nadat Dirk en ik ons van warme kleren hadden voorzien (en Joop zo goed was geweest om met de hogedrukreiniger de fietsen afgespoten te hebben!!) , was het tijd voor een herstelbiertje! Ik hield het deze keer bij 1 drankje, wilde namelijk nog even een paar uurtjes met die kleine spelen…De rest van het verhaal kennen we.

http://www.instructables.com/files/deriv/F0D/I3MJ/FYAJFMJE/F0DI3MJFYAJFMJE.MEDIUM.jpg
Misschien een idee voor volgend jaar, banden lijken me stuk steviger….

advertenties